مثلا یادمه چندسال پیش وضعیت خانوادگی خوبی نداشتیم ینی نسبت به الان بدتر بود، همچیمون داغون، بعد میرفتیم مسافرت خونه بابا بزرگم عید ها و همه جمع بودن اونجا، اون سال من درس شیمی و فیزیک رو افتاده بودم، بابام مثلا خواست داییم که معلمه نصیحتم کنه، من اصلا کشش درس خوندن نداشتم دیگه ربطی به درک نداشتن نداشت واقعا کشش نداشتم، باهوش بودم یادگیریمم بالاست ولی کشش و تمرکز اینکه بشینم بخونم نداشتم و اصلا ربطی به نصیحت نداشت این قضیه، همون سالا هم رفتم سرکار، خلاصه این قضیه رو فرتی گذاشت کف دست داییم با تمام جزئیات و..، ابرو هیثیتم رفت همه فهمیدن، زنداییام داییام، بابا بزرگ مادر بزرگ، بعد هی میومدن در خفا مثلا نصیحت کنن ، یکی دوتاشون اومدن با اشاره به اینکه تو خانواده درست نداری مادر پدرت بدرد نمیخورن برو درس بخون یچی بشی نصیحتشونو کردن، خب من میدونستم اینارو و خودش اذیتم میکرد این زندگی درستی که ندارم، واقعا قلبم شکست اون سال از حرفایی که پشت سر و تو رو زده شد، ماشالله همشون تحصیل کزده و زندگیاشون عالی، انشالله بهتر هم بشه ولی کاش دفعه دیگه اون دوتاشون که اومدن با تحقیر پدرم جلوی من نصیحتم کنن دیگه هیچکس رو ازین طریق نخوان بکشن بالا،
یا مثلا الان که شاغلم، همکارام بعد از این همه مدت دیگه میدونن من تومحیط کار ارومم و سرم به کار خودمه، چون خودشون رونق دوست دارن به زور منو به حرف میگیرن و از هر چرت و پرتی میگن تا منم صحبت کنم و بعضی از حرفاشمون واقعا نابجا و اذار دهندست، طرف به خیال خودش میخواد جو شاد باشه یا کمک کنه من انرژی بگیرم نمیدونه چقد مغزم داغون میشه تا برم خونه، یوقتا هست مثلا پریودم درگیر دانشگاه و خونه ام و هزارتا چیز دیگه، طرف میبینه ارومم به جای اینکه دست از سر کچلم برداره ببشتر میره رو اعصاب، همین دیروز بود سرما خورده بودم و تو گوشی با دوستم بحثم شده بود و چشمام درد میکرد یه ریال پولم تو کارتم نبود، سه نفر افتاده بودن رو سرم که نه تو یچیت هست ما میدونیم کی بهت پیام داده حالتو گرفته چی گفته ما ادم شناسیم و..، بابا اگه ادم شناسی باید بدونی تو این شرایط هرچی کمتر چرتو پرت بگی بهم راحت ترم! حالا گیر میدی چته اگه من پریود باشم چی بگم بهت بگم پریودم راحت میشی؟
و اینجور چیزا.. همینجوری یادم افتاد حالم گرفته شد گفتم دور هم اگه کسی خواست حرف بزنیم
