امروز داشتم مرکز نگهداری معلولین برای نوشیروانی بابل و نگاه میکردم ، طرف حتی دستاش کج بود حتی دارو نداشت بخوره. چشماش نمیدید و حتی پدر و مادرش نتونستن اینو نگه داری کنن و آوردن مرکز معلولین😭
طرف معلول ذهنی بود ولی دوست داشتن و عشق و میفهمید میگفت من همه و دوست دارم یه لحظه حس کردم اونجا خیلی جای پاکی هست و اونا فقط نقص جسمی و ذهنی دارند ولی روح شون کاملا پاک هست ، اون ها فقط با یک نوازش کلی خوشحال میشدند.
واقعا روح شون پاک بود، حتی براشون دارو پیدا نمیشد و هرروز مجبور بودن کلی درد بکشن
خدایا خودت مراقبشون باش .
و مهم تر از معلولین کسایی بودن که به صورت رایگان قبول کردند در این مرکز مراقب معلولین باشن و هنوز انسانیت در همین حوالی در حال جریان است