سلام
من ۱۵ سالمه ولی کلی غصه دارم
همیشه کمبود محبت داشتم و دارم
مامان و بابام همیشه بحث می کنن و خیلی حرف های بی ادبانه میزنن و داد و فریاد می کنن
امروز که داشتیم ناهار می خوردیم مامانم گفت دیدی داییت اصلا به بچه هاش محبت نمی کنه و گفت که آدم انقدر باید به بچش بگه دوست دارم قربونت بشم که اگه صیادی تو خیابون بهش گفت قربونت برم ذوق نکنه و گفت مثل من باید به بچه هاش محبت کنه و من باید اینا رو به داییت آموزش بدم آخه مامانم کدوم محبت ها رو به من کرده
من تا به حال بابامو بغل نکردم اصلا پیشش راحت نیستم ازش خجالت می کشم از بس گیر میده و بد دهنی می کنه و هزار تا حرف بهم میگه
همش دوست دارم دیگران رو بغل کنم بوس کنم محبت کنم و محبت ببینم
احساس می کنم هیچ کس دوسم نداره
نه بابام نه مامانم نه آبجیم نه مرتضی نه کس دیگه
دوست دارم برم تو خیابونا قدم بزنم فریاد بکشم 😭😭😭😭
دوست دارم بهم محبت بشه مخصوصا جنس مخالف چون بابام هیچ وقت بهم محبت نکرده ولی هیچ موقع نمیرم با پسرا دوست بشم
مامان و بابام دعوا می کنن و دق و لیشون رو رو سر من خالی می کنن
وقتایی که کلاس زبان میرم کوفتم می کنن و بابام دنبال بهانس تا دیگه نرم کلاس چون شهریه میده
هیچ جا نمیذارن برم نه کتابخونه نه کانون نه مسجد 🥺🥺🥺🥺خودشون هم منو جایی نمیبرن همیشه تو خونه هستیم
حتی وقتی هم تو خونه هستم بهم گیر میدن میگن چرا همش تو اتاقی بیا بیرون نمیدونم چه مشکلی با اینکه تو اتاق بشینم دارن
اصلا دوست ندارم باهاشون حرف بزنم
میشه یه نفر بهم بگه محبت چه جوریه؟ خوشبختی چیه ؟💔🥺😭😔😔😔
