راستش مدتیه خیلی حساس شدم و مدام تنهایی اذیتم میکنه... دلم یه میز چوبی میخواد که ارتفاعش از سطح اتاق ۷۰ سانت باشه و پوسیدگی روش نشونه از قدمتش باشه و ۲ تا شمع سفید رنگ که صفحه رمانمو روشن کنه در حالیکه پنجره اتاق بازه و صدای بارون رو میشنوم که آروم آروم برگ های کف حیاط رو خیس میکنه ، رمانمو بخونم و بیشتر به تنهاییم فکر کنم ، باشد که بالاخره من و یا تنهایی دست از غریبی برداریم و کمی در کنار هم احساس راحتی داشته باشیم ، صد سال تنها اما غریب و وحشی... :)))
و کاربری که نیم ساعت نیس اومده و عجیب داره مخ میزنه
وااااو
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
34 ثانیه پیش
34 ثانیه پیش
34 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
