زندگی من

بچها من ۲۰ سالمه ۶ ساله ازدواج کردم یکسال هم عقد بودم .شوهرمم ۳۱ سالشه .ویه دختر ۱ نیم ساله دارم .شوهرم کارش جوریه که زیاد خونه نیست . بخاطر همین من از زمان حاملگی شبایی که همسرم خونه نباشه اومدم خونه ی مامانم .موندم. ما تواین چندسال هیچ مسافرتی جایی نرفتیم .همسرم همیشه گفته میخوام ببرم مشهد .شمال. این جور جاها ولی همش وعده .ما با جاریام ومادرشوهرم نزدیکیم ولی زیاد صمیمی نیستیم .مادرشوهرم نشده یه بار بری خونشون ازت کار نکشه .یاباید غذادرست کنی براشون یا کارای دیگه منم سه سال اول که ازدواج کرده بودم هرروز صبح باید میرفتم به کاراش می‌رسیدم بعده به دنیا اومدن دخترم کم تر شد ...حالا شوهرم یه آدم بی مسئولیتی شده که اگه بخوام یه دکتر یا جایی برم میگه با داداشت برو .درضمن زمانی هم که حامله بودم مثلا از ۵ تا آزمایش شوهرم یدونشو منو برده بقیشو یا با بابام رفتم یا داداشم ..وضعیت مالی شوهرم خیلی خوبه .ولی ما ماشین نداریم .یعنی بزرگترین آرزوی من خریدن ماشینه .همه ی جاریا دارن وخیلی به من پز میدن منم وقتی به شوهرم میگم هی امروزو فردا میکنه آخرشم پشیمون میشه میگه چندماه.. یکسال دیگه فعلا.حالا از دیشب خونه ی مامانمم به شوهرم تا من زنگ نزنم اون نمیزنه ...یعنی انقدر دوست دارم برم خونه ی عمو .ودایی .واینا ولی با هیچکس میونه ی خوبی نداریم حرف میزنیم ها زیاد رفت وآمد نداریم .باز مامانم میره کوچه پیش همسایه واینا ولی من میمونم خونه.. انقدرحرص میخورم کتفم درد میگیره حوصله ی بچمو ندارم بعضی وقتا دعواش میکنم وپشیمون میشم .اون طفلی هم تو خونه عصابش خورد میشه .شوهرمم که بگم یکم بهم کمک کن میگه خودت بچه میخواستی دیگه .آخه اون زیاد موافق نبود میگفت سنت کمه .منم میگم لعنت به من اگه باز بچه بیارم .حالم خیلی گرفته اس .چندبارم تو گوشیش دیدم بازنی که قبلا دوست بوده حرف زده .ماجراش مفصله که همشو هاشا کرده .ومیگه دوسم داره وخیلی براش مهمم .ولی نمیتونم حرفاشو باور کنم یعنی فقط میخوام بترکم .انگار افسردگی گرفتم چیکار کنم خیلی سخته