من نمیگم چی مهمه چی مهم نیست
صرفا علایق خودم و تجربیاتم رو میگم.
ولی خب صادقانه میگم از ۱۵_۱۶ به بعد اصلا قیافه برام مهم نبود.
وقتی طرف دهنشو باز میکرد اگه چیزی داشت که باعث بشه مغزم به کار بیفته و ده تا چیز عمیق و جدید ازش یادبگیرم جذبش میشدم...
اگه تو سرش فکر متفاوت و عمیقی داشت جذبش میشدم...
کلا هرچی جلو تر رفتم هم انتظاراتم بالا تر رفت هم کلا دیگه قیافه کسی به چشمم نیومد.
و الانم شاید خیلی شانس اوردم که دوس پسرم هم قیافش خوبه هم مغزش همون چیزیه که میخام😹
با اجازتون من برم بخوابم .فعلا با اجازه دالتونزیای گل✋💚
درسته ولی نباید کنار بکشی
اننننقد آدما میان میرن انقد خوشحال میشی و دوباره تنها میشی تا کم کم همین درسا و تجربه ها تورو تبدیل میکنه به آدمی که وقتی با نیمهی خودت روبرو شدی بتونین همو بفهمین...
انگار هرکدوم از دردا و ناراحتیایی که میکشی یه پله برای پخته تر شدن خودت و نزدیک تر شدنت به اون ادما هست
