می خواهم کمی درباره تفکرات اشتباه بعضی دوستان صحبت کنم.
هر جا که می روی کافیه درباره شغل و تحصیلات بحث به میان بیاد و سوالات و حرف های آزار دهنده و گاهی تعریف های افراطی از هر طرف به شما هجوم بیارد
رشته ات چیه؟شغلت چیه؟ پزشکی، مهندسی، معلمی، پلیس، ورزشکار و...
چرا یک بار برای همیشه سعی نمی کنیم، یا نمی کنید انسان ها را بر اساس شغل و تحصیلات آنها طبقه بندی نکنیم.
چرا یادمان رفت که این شغل و تحصیلات آدما ها نیست که تعیین کنند برتری اونها به ما و یا بچه هایمان باشد. نمی خواهم بگویم تحصیلات بد است. نمی خواهم بگویم شغل شرافتمندانه داشتن بد است.
اما یکبار هم شده پزشک ها و مهندس هل را برتر از دیگر شغل ها نبینید من به پزشکان عزیز به خاطر نجات انسان ها احترام می گذارم و همچنین مهندسانی که باعث راحتی روز افزون زندگی بشر شده اند اما داشتن یک جامعه پویا و پیشرفته مستلزم بها دادن به تمامی شغل هاست چه اشکالی دارد شخصی یک فروشنده با انصاف شود یا شخصی دیگر ورزشکاری شود که پرچم کشورش را بالا ببرد و...
یاد این ضرب المثل ژاپنی افتادم که می گوید کشوری سقوط کرد چون لشکری شکست خورد، لشکری شکست خورد چون فرمانده ای از اسب افتاد، فرمانده از اسب افتاد چون اسب رم کرد، اسب رم کرد چون میخی را کج در نعلش کوبیده بودند پس در واقع کشوری به خاطر کج کوبیده شدن یک میخ توسط آهنگر سقوط کرد
بیایید در هر مقام و منصبی که هستیم بهترین عملکردمان را نشان دهیم
