تحملم کم شده.با کوچیکترین حرفی عصبانی میشم.حوصله خودمم ندارم.دیروز تولد دوستم بود خانوادش سوپرایزش کردن فیلم گذاشته بود.منم دل دارم حساسم.از این کارا ک خبری نیس حداقل ی نگاهه خوب حقم نیس؟
مثلا باید کنکور بدم امسال.اما اصلا خبری از کتاب و اخلاق خوب و چیزایی که باید باشه نیست.بزور میشینم درسای مدرسه رو میخونم.کنازش باید برا کنکور تست بزنم اما اصلا اشتیاقی ندارم.ولی اگه قبول نشم بدتر میشه.
لج میکنم نمیدونم سر چی.عصبی میشم تا گریه نکنم خوب نمیشم.
منم خیلی زود رنج شدم هرچی میشه گریممیاد تازه کنکوریم هستم یه مشکل بدترم دارم.کار هرروزم گریه اس
من بدتر بوم . از یه طرف پول کتاب تست هم نداشتم که بشینم تست بزنم :(
بعدش میگن فقیر و فقرا بدون زبان انگلیسی بدون کتاب تست بدون ازمون ازمایشی بدون معلم (معلمها تدریس نمیکنن )
پزشکی روزانه قبول شده :(
قرص میخورم بیشتر خابم.همش دلم میخاد بخابم و تو تاریکی و تنهایی باشم.حتی تحمل سر صداهم ندارم.برا کنکورت شروع کردی؟
یکم توجه میخام.البته الان دیگه نه.موقعی که میخواستم توجهی بهم داده نشد.همش تو سری خوردن.بخاطر کارای نکرده.هر کاریم کنم ب چشمشون نمیاد.
نه شروع نکردم 😞😞
عزیزم منم تقریبا شرایط سختی داشتم تو کنکور دعوا که میشد یه کم صبر میکردم ولی میدیدمتموم نمیشه هم ن با چشمای گریون میخوندم خیلی دل شکسته ام اما امیدوارم ته همه ایم بدبختیا یه چیز خوب در انتظارم باشه
توهم تمام تلاشتو بکن عزیزم تا سال دیگه دانشگاه باشی
