حرف دیگران

بستگی داره کی بگه

ولی درکل ناراحت میشم

بستگی داره کی بگه

ولی در کل بیخیاااااااال

حساس نیستم....هر چی میگن میگم اوکی...مگر این ک طرف کلااا اشتباه انتقاد کنه ازم ک توجیهش میکنم

محل نمیدونم در دروازه رو میشه بس دهن مردم و نمیشه 

تاحدودی

ن ک برام مهم باشه ولی کلا هرکی حرف مفت بزنه باید جوابشو بدم اگه ندم می مونه رو دلم

اگه پشت سرم گفته بشه که پشت سرم بوده جرعت نداشتن به خودم بگن به اونا بی توجهم اما اگر کسی حرفی چیزی بزنه درموردم اگر واقعا ارزش جواب دادن داشته باشه با تیکه و کنایه جوابشو میدم ولی در هر صورت برام مهم نیست و کاری به حرف کسی ندارم

از یه جایی به بعد به این نتیجه رسیدم که من مسئول قانع کردن بقیه نیستم(غیر از خونواده ام)

برا همین اگه راجع بهم اشتباه حرف بزنن یا یه چیزیو که بهم مربوط نیست بهم نسبت بدن فقط یه توضیح اولیه در مورد واقعیت میدم و دیگه قبول کردن یا نکردنشو به عهده خودشون میذارم در حالی که قبلا میخواستم به زور همه رو قانع کنم درموردم اشتباه میکنن...

اگرم اون آدم یه مدتی بهم خیلی نزدیک بوده باشه و حالا بیاد کلی حرف بارم کنه،خیلییی ناراحت میشم قلبا اما جلوش اصلا به روی خودم نمیارم

نسبت به قبل حساسیتم خیلی خیلی کمتر شده خدا رو شکر دیگه هر حرفی ناراحتم نمیکنه اما هنوز 100 درصد نشده که حرف هیچ کسی برام مهم نباشه. البته من الان یکم برون ریزتر شدم و وقتی حرفی رو دلم بمونه میزنمش تا سبک شم و بعدش فراموش میکنم کلا

برا خودت زندگی کن و تمرین کن قبل از هر کسی اول خودتو دوس داشته باشی و هوای خودت رو داشته باشی بعد دیگران. من تازگیا اینجوری فک میکنم که خودم هم یه آدم جدایی هستم و  بیشتر از هر کسی احتیاج به مراقبت دارم و باید از خودم مراقبت کنم و هوای خودمو داشته باشم و احترام خودم رو نگه دارم و به خواسته های خودم بیشتر از هر کسی اهمیت بدم و حتی خودمو دلداری میدم و خوبیهای خودمو به خودم گوشزد میکنم و کلا سعی میکنم حرف دیگران برام اهمیتی نداشته باشه و با خودم عشق کنم

خیلییییییییییییییییی زیاد متایفانه  

متاسفانه