بستگی ب خودت داره.من خودم اصلا ادم مغروری نیستم.چون معتقدم زندگی خیلی کوتاهه و بعد اون عذرخواهی حتما حالم خوبه.اما اکه عذرخ اهی کنی و حالت بد باشه نمی ارزه
من مادر نميشوم تا فرزندم را عصاى دستم كنم...من مادر نميشوم تا پيري و كورى ام را به فرزندم تحميل كنم....من مادرنميشوم تا بهاي قطره شيرى كه به كودكم داده ام پس بگيرم....من مادر نميشوم تا فرزندو وابسته و بيمار تربيت كنم و افتخار كنم به اينكه فرزندم مرا بر همسرش ترجيح ميدهد....من مادري بيمار نيستم...من مادر ميشوم تا انسانى سالم و مستقل تربيت كنم،مادرميشوم تا انسانيت را به فرزندم بياموزم.انسانى قوى و درستكار و خوشبخت....كودكم وظيفه اي در قبال من ندارد....بلكه من مادر او هستم و موظف به خوشبخت كردن فرزندم
دوست من براساس پیشنهاد بقیه عمل نکن چون خودت شرایط خودتو می دونی و بهتر می تونی براش تصمیم بگیری..ممکنه راهکارایی که بقیه اجرا می کنن تو زندگی تو جواب نده