سلام عزیزم. خیلی متاسفم و امیدوارم خدا بهتون آرامش بده.
اول از همه یادتون باشه که تموم این احساساتی دارن روی دوشتون سنگینی میکنن بعد از یه مدت همه از بین میرن. پس نا امید نباشید و مطمئن باشید این وضعیت گذرا هست به شرطی که اقدامی براش انجام بدید.
بعد هم به نظرم شما اول باید تکلیفتون در رابطه با همسرتون مشخص بشه،اگه وضعیت طوریه که میتونید حرف برنید ، با همسرتون پیش یه مشاور برید. اگه از جدایی مطمئن هستید، بنظرم طلاق بگیرید، چون تا وقتی طلاق نگیرید ارامش ذهنی ندارید.
یه مورد دیگه هم بحث خانه داری هست. بجز اینکه خرج و مخارجتون رو باید تامین کنید، کار کردن کمک میکنه که ذهنتون از مسائل آزار دهنده یه مقدار ازاد بشه و نتیجش این هست که می تونید منطقی ترفکر کنید . برای بچه هاتون هم چون وضعیت رو نمیدونم ( سن و وضعیت درسی و...) بنظرم اونم از مشاور کمک بگیرید
به خودتون زمان بدید و کاراتون رو با صبر و فکر کافی انجام بدید.