اقا دوستم منو دعوت کرد خونشون بعد مدتها خونشونم اپارتمانه منم عادت ندارم به خونه اپارتمانی انقد وحشتناک دلم گرفت نمیدونم چرا حس خفگی بهم دس داد خونشم تاریک طور بود تورو خدا مسخرم نکنید فقط یه ربع نشستم والکی گفتم خونه زنگ زدن وبرگشتم اصلا خونه هرکی میرم اپارتمانیه فرار میکنم دست خودم نیس حالا خونه پدریم بالکن دار وقدیمیه زیادم شیک وقشنگ نیس ولی خب عادت کردم 😥
لابد شهرستانی
چون تهران دیگه خونه ی مستقل خیلی کم وجود داره
واقعا تو آپارتمان آدم دلش میگیره
😂
می تو
بنده خدا دوستت
تهران اکثرا آپارتمانه وی خب بعضیا واقعا خفس ن ی ویو خوبی ن نوری آفتابی من خودمم همینجوریم
خونمون آپارتمانه ولی دلبازه
منم اپارتمان رو دوسندارم خصوصا اونا ک تاریکن خیلی ادم دلش میگیره.. اما دیگه فرار نمیکنم..😁 چون زیاد بودم..
😑چی بگم والا
خنده نداشت، ولی خب یکی مثل من سالهاست به اپارتمان عادت دارم و به شدت احساس امنیت و راحتی میکنم تو اپارتمان
دیگه اگر بیشتر میموندی که آپارتمان نمیخوردت، یکم ملاحظه میکردی و بیشتر میموندی حالا که دعوتت کرده بود خیلی بهتر بود
مگه خونه ویلاییه بالکن دارم داریم؟
درسته که میگن آپارتمان دلگیره ولی دیگه دو ساعتو میشه تحمل کرد
کاش از اول نرفته بودی ...اون بنده خدا این همه منتظر بوده و قطعا تو این زمونه خرج هم کرده ب اندازه خودش...اونم واسه ربع ساعت؟ حالا یه امروز رو بخاطر دوستت بد میگذروندی عزیزم
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
31 ثانیه پیش
33 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
