اونقدرررر فکرم مشغوله که شبا با همه خستگیام نمبتونم بخوابم.. سریع صبح می شه باید بزنم بیرون و دنبال هزااار تا کااار ...و اونقدر تو طول روز کاااار داارم که له شده ام می رسه خونه... و دقیقا نمی فهمم چرا اینقدر فکرم مشغوله و ته این همه فکر هم هیچی نیست!!!
+دوست ندارم بخوابم ولی از خستگی در حال مرگم... بهتره بگم فکرام نمیذارن بخوابم
+حالا هفت صبح کی پاشه؟
و منی ک از فشار ناراحتی حرفایی ک شنیدم خوابم نمیبره 🙃
هعی مث من
منم داغونم
ترس از اینده ترس از مرگ نزدیکان دیگه هیچی خوشحالم نمیکنه
تازه تودوران عقدم و چندماه دیگه عروسیمه ولی هیچ انگیزه ای ندارم.دو سالی ک عقدم خیلی بالا پایین شدم از لحاظ روحی.همش منو شوهرم ب خاطر خونوادمون تو بحث بودیم و باعث شد هیچ لذتی نبریم و رسما خودمونو داغون کردیم
اخه حیف این همه روزای حوبتون نباشه که به خاطر خانواده هاخرابش کنید...لذت ببرید از با هم بودن..من فط دوست داشتم عشقم باشه کنارم بخدا دنیا رو با هم می ساختیم...راجع به ترسهم..من تجارب سختی داشتم تو زندگیم..ببین اون سر این همه ترس هیچی نیسو همه اشالکیه..معمولا هم ادمایی ک لذت کافی نمی برن از لحظه خا و زندگیشون می ترسن همش
