من شوهرم خیانت کرده و خونوادم مخالف جدایی ان، خودمم مستقل نیستم,بچه ندارم و قصد جدایی دارم،،
حالا میخام بدونم که بهتره الان که سنم کمه جدا شم، یا بذارم یه سال دیگه که خودم مستقل میشم ،جدا بشم(ولی سنم بیشتر میشه)؟ چون جدایی تو سن کم بهتره فک کنم.
نظرتون؟
چرا خانواده ات مخالفن؟؟؟؟؟؟؟
هیچکس جز خودت نمیتونه بهترین تصمیمو بگیره برات، به حرف بقیه گوش نده، من همه مخالف جداییم بودن ولی خودم نمیتونستم واقعا تحمل کنم، تازه سی سالم بود جدا شدم همه فک میکردن دیگه موقعیت پیش نمیاد برام ولی دوباره ازدواج کردم شکر خدا شوهرم خیلی اقاست
بخوای مستقل بشی بعدا هم میشه ها تا کارهای طلاقت جور بشه ....اگه تصمیمت جدیه بچه دار نشو فعلا
چند سالته؟؟سرکار میری؟
بنظرم بهتره برای جدایی عجله نکنی .... جدایی اخرین راهه
دلیل خیانتش چی بوده ؟
بهتره برا زندگیت تلاش کنی بعد بیخیال بشی وطلاق بگیری
نه عزیزم یکسال اونقد تفاوتی نداره
بهتره ببینی اشتباه کرده یا اصلا پشیمون نیست ؟
یا کارشه خیانت یا رابطتتون به مشکل خورده ؟
باید ببینی میخواد زندگیتون رو حفظ کنه یا نه ؟ ببینی خودت چقد دوسش داری ومیخوای ادامه بدی یا نه ؟
ببینی گیریم طلاق گرفتی .... پشیمون نمیشی ؟
مطلقه بودن رو بررسی کنی وزندگی پس از طلاق رو
اره خونوادمم چون از آیندم میترسن مخالفن ،فک میکنن دیگه نمیتونم ازدواج کنم، میگن از کجا معلوم بعدی خوبه؟
همش سعی دارن منصرفم کنن، نمیخام باز منصرف بشم،
شوهرم خیلی خوبیا داره، ولی هیزه و خیانت میکنه
اگه اوضاع مالی شوهرت بدنیس یکم پس انداز کن برای خودت بعد یا تونستی بگو ی ملکی ماشینی ب اسمت بزنه البته با سیاست اصلا جلوش وانده ک نمیخوای باهاش ادامه بدی. بعد جداشو
جدایی برای کسی ک از لحاظ مالی مستقل نیس و حامی نداره خ سخته.
اگه میتونی تحمل کنی هیچی،اگه نه جدا شو، ازدواج بعدت عجله نکن، با چشم باز انتخاب کن و فوری عقد نکن، من چهار ماه نامزد بودم، چرا فک میکنن بعدیه بده،اما بعد طلاق نباید خونه نشین بشی، من رفتم سرکار، به خودم میرسیدم اما اصلا جلف بازی درنمیاوردم، پشت سر مطلقه چرت زیاده، شبا دیر نمیومدم خونه یا اگه قرار بود تاریکی هوا برگردم حتما لباس مناسب میپوشیدمو ارایش کم، موقعیتام از دوران مجردی بیشتر بود
اسی مشاور رفتی ؟
بنظرم اول به حفظ زندگیت فکر کن تلاش کن اگه نشد طلاق بگیر
من بچه ننه بود،طبقه پایین خونوادش بودیم تو همه چی دخالت میکردن، هرچی تو زندگی اتفاق میافتاد میذاشت کف دست مادرش، خونوادش روانی بودن و سر هیچی داستان درست میکردن، نه جایی میبرد منو نه خرجی میداد، میگفت پول ندارم برو از بالا بیار، حدود یه سال زنش بودم، نظامی بود اصلا نذاشت فیش حقوقشو ببینم، بشدت کم حرف بود، دهن بین، جز مادرش کسیو ادم حساب نمیکرد، میرفت بالا هربار پرش میکردن میومد پایین دمار از روزگارم درمیاورد، دو هفته یه بار میرتم خونه بابام انقد مادرش ازم بدمیگفت برگشتنی دعوامون میشد، خونوادش عین گاو یهو بدون در زدن میومدن تو، هرشب هرشب یا میومدن پایین یا زنگ میزدن ما بریم بالا، صبح زود هی صدای در و زنگ تلفن به بهانه های الکی، عصرم مادرش میومد پایین، نمیذاشت یه چرت بخوابم، نمیدونم کلا کابوس
