خاطره زایمان

میخوام خاطره زایمانمو براتون تعریف کنم.
از هفته چهل رد کرده بودم و 3 روز از تاریخ زایمانم گذشته بود اما خبری از دردای زایمان نبود.فقط دردای کاذب داشتم..به توصیه دکترم سونو دادم و چون شرایط خوب بود قرار شد یکم صبر کنیم
دم صبح روز جمعه بود موقع اذان صبح ساعت 5 . ی دردایی مثل دلپیچه حس کردم رفتم دستشوئی ،اما کلاب به روتون دفع نداشتم .شب قبلش 4.5 سیخ جیگر و‌دل و‌قلوه خورده بودم،فکر کردم بخاطر اوناست و‌وضع معدم بهم ریخته.فکر کردم یبوست گرفتم .با اینکه خیلی مشتاق دردای زایمان بودم‌ولی اصلأ به ذهنم نرسید که شاید دردای زایمان باشه

دردا تا ساعت 6 ادامه داشت طبق ساعت طول دردا 1 تا 3 دقیقه و فاصلشون هر 20 دقیقه یکبار بود
بخاطر منظم بودنشون شک کردمو اومدم تو نی نی سایت تاپیک زدم که چند نفری بیدار بودن و گفتن دردای زایمانه
رفتم دوش گرفتم شیو‌ کردم نمازمو خوندم یکم دعا کردم دیگه ساعت ۷ بود که شوهرمو از خواب بیدار کردم
از دردا بگم که شدتشون خیلی زیاد نبود یعنی میتونستم تحملشون کنم بین دردا هم انگار ی حس ارامشی بهم دست میداد
خونه پدرم بودم واسه همین نزدیک ساعت 8 رفتم مامانمو بیدار کردم اروم بهش گفتم که استرس نگیره و هول نکنه خلاصه اماده شدیم که بریم ولی ترسیدم زود باشه واسه همین گفتم یکم صبر کنیم تا بیشتر دردارو تو خونه باشم اخه از معاینه متنفر بودم
تا ساعت 10 صبر کردم بازم تحمل دردا خیلی سخت نبود چون میگرفت و ول میکرد
به ذهنم خطور کرد که زنگ بزنم بیمارستان از خودشون بپرسم
چشمتون روز بد نبینه موقع صحبت با ماما یک جیغای بلند و فوق العاده وحشتناک  از اون طرف خط اومد که فشارم افتاد.واقعأ روحیه مو از دست دادم
خلاصه دردام 5 دقیقه یکبار بود که رفتیم سمت بیمارستان
من از قبل با برنامه ریزی قرار بود اپیدورال کنم به دکتر بیهوشیمم زنگ زدیم ک دردا 5 دقیقه یکباره ما داریم میریم اون گفت منم میام
کلأ نصف روحیه ام واسه انجام اپیدورال و امید به بی حسی بود
به در زایشگاه که رسیدیم زدم زیر گریه اخه من خیلی ترسوام
به شوهرم گفتم میترسم خیلی.از وسایل و همه چیزشون میترسم شوهرمم خیلی برام ناراحت شد
دیگه رفتم تو معاینه شدم و‌گفت 4 سانت باز شدی
خیلی خوشحال شدم چون‌قرار بود 4 سانت به بعد بیحسی بگیرم
از بیمارستانم‌به دکترم زنگ زدن ولی دکتر لعنتیم انگار یه مشکلی واسش پیش اومده بود ‌گفته بود دیر میرسه و‌گاز انتونکس برام بزنن
وقتی بهم گفتن و‌فهمیدم از اپیدورال خبری نیست داشتم میمردم از ترس ..ولی وسط راه بودم..نه راه پیش داشتم نه راه پس

بردنم تو ی اتاق  که فقط خودم بودم برام سرم فشار زدن کپسول گازو‌هم برام اوردن صدای جیغ و‌داد ی خانم در حال زایمان موسیقی متن فضا بود!!!
اوایلش درد نداشتم ولی هر چقدر میگذشت شدت دردا بیشتر میشد و فاصلشون کمتر

گاز هم بنظرم بیتأثیر نبود یخورده گیج‌و‌بیحست میکرد که بهتر از هیچی بود..
من اصلأ دوست نداشتم جیغ و داد بلند کنم خوبی گاز این بود که تو‌ اون ناله میکردم و صدای بلندی تولید نمیشد
دیگه دردام شدید شده بود که اومدن و‌کیسه اب و‌ترکوندن درد اونم شبیه معاینه کردن بود بعد چند دقیقه حس کردم زیر پام خیسه خیسه و شکمم کوچیک‌تر شده
ساعت 12 اومدن معاینم کردن  بعد گفتن برو‌رو توالت فرنگی بشین زور بزن
.گفتن نترس تا برشت ندیم بچه بدنیا نمیاد برو زور بزن تا فول بشی
رفتم نشستم ولی نمیتونستم زور بزنم وقتی دیدن زور نمیزنم برنم رو تخت و کمکم کردن تا دهانه رحمم فولبشه یکیشون دو‌تا دستشو‌کرده بود داخل رو به بیرون فشار میداد و‌میگفتن زوووور بزن
راستش خیلیییی درد داشت همش میگفتن سرش معلومه زور بزن تا بالاخره یکیشون ی فشار به بالای شکمم‌داد و خودشون بلافاصله گفتن پاشو ببریمت رو تخت زایمان
قشنگ حس میکردم ی چیزی بین پاهامه
بردنم تو ی اتاق دیگه .یه تخت دیگه داشت مثل تخت معاینه
پاهامو‌رو‌اون‌پدالها گذاشتن.بازم میگفتن زور‌بزن سرش بیرونه اینجا دیگه فکر کنم‌برشم زدن چون بعد ۱۰ دقیقه با احساس کشیدگیو فشار شدیییید سرش اومد بیرون بقیه تنشم‌مثل ماهی سر و‌لغزنده و‌خیس راحت اومد بیرون
یهو‌دردام از نصف هم کمتر شد
راستش من حین بارداری ی ترس مسخره داشتم.همش میترسیدم خدای نکرده بچم‌زشت باشه یا یه نقصی تو‌صورتش داشته باشه.واسه همین اون لحظه دستامو‌گذاشتم رو‌چشمم  ولی صدای گریه بچم‌ ارامش عجیبی بهم داد تو‌همون حالت پرسیدم که جفت و‌در اوردید؟که گفتن نه و یک دقیقه بعد ی چیزی‌ازم‌خارج کردن که اصلنم‌درد نداشت خارج کردنش.ماما ازم پرسید تاحالا جفت دیدی؟!گفتم نه نمیخوامم ببینم.خخخخخ
 بعد دو سه ثانیه بخودم جرأت دادمو‌چشامو‌باز کردم‌دیدم یه نی نی خوشگل و‌گذاشتن تو‌یه‌چیز‌ شبیه اتاقک‌کوچیک‌شیشه ای
باورم‌نمیشد این تو‌شکم‌من بوده.فقط قربون صدقش میرفتمو‌گریه میکردم
دیگه اون موقع احساس درد نداشتم و‌کلی حالم خوب بود شروع کردم به حرف زدن به ماماها
هنوز بخیه هم نزده بودن برام

با این حال گفتم بهشون که واقعأ طبیعی بهتر از سزارینه.یعنی الان که بهش فکر میکنم خندم میگیره اخه زودی شروع کردم به خوش و بش.هی میگفتم ببخشید اذیتتونم کردنم دستتون درد نکنه.خخخخ
خلاصه باز امپول بیحسی زدن‌واسه بخیه ها شروع کردن به بخیه شکمم فشار میدادن واسه تخلیه خونهای اضافه
دقیقأ بهم‌نگفتن چندتا بخیه خوردم‌ فقط گفتن بیرونی 5 تا خوردی.داخلی ولی بیشتر خوردم
بعدم که دیگه لباسمو‌عوض کردن و با کمک خودشون رفتم بدنمو‌اب گرفتم پوشک‌گذاشتم اومدم تو‌بخش .تو ساکم‌7 تا خرما گذاشته بودم که اونارو‌خوردم بعدم‌که دیگه خانواده هامون اومد ملاقات......
من خودم خیلییی ادم ترسویی بودم تصور امپول زدنم برام سخت بوده همیشه
چه برسه به زایمان.اونم طبیعیییی
ولی واقعأ خدا انگار یک توان و نیروی عجیبی بهت میده که تحمل دردارو برات بیشتر میکنه
و اینکه کلا زایمان من از وقتی ک رفتم بیمارستان و دردام بوسیله امپول فشار شروع شد تا زمانی که فول شدم 2 ساعت طول کشید
و‌از زمان فول شدنم تا بدنیا اومدن بچه یک ربع طول کشید 30 دقیقه هم بخیه و جفت و تخلیه خون و...
و اینکه نمیدونم‌واسه من اینجور بود یا کلأ اینطوره با اینکه خیلی درد کشیدمو‌اذیت شدم ولی از اون‌چیزی که فکر میکردم راحتتره
بعدشم یادت میره دردا_
امیدوارم همه کسایی که زایمان طبیعی میخوان راحت باشه براشون
ضمنأ تاپیک سوره جون خیلیییی بهم کمک کرد

این خاطره مربوط به  روز 4 دی 94