خانمها دار. میترکم دلسوزیم ندارم باهاش درد دل کنم.. میدونید درد من چیه احساس میکنم با ابن فرزند اول خانواده م بودم هیچ
وقت دوسم نداشتن با اینکه تو مدرسه شاگرد زرنگم بودم و درس خون تو کارای خونه ودرس دادن به خواهر وبرادرام کمکشون میکردم هیچ وقت مورد تحسین قرار نگرفتم همیشه تا کوچکترین کار اشتباهی می کردم عوض اینکه درستشو بگن فورا سرزنشم میکردن. خلاصه گذشت ازدواج کردم یعنی چون از مادرم هیچ وقت محبت و محبت کردن یاد نگرفتم فقط زندگیش شده بود خونه ش واشپزیش مرتب باشه
الهی
سلام عزیزم چرا ناراحتی
من نه میتونم کار پیدا کنم نه خاستگار خوبی دارم که ازدواج کنم سنمم داره میره بالا ،بچه اول هستم
بعضی بچه ها سوختنین
منم که با وجود اینکه دانشجو بوذم زن یه ادم معتاد شغل ازاد شدم با خانواده ی حالا در حد معمولی رو به بالا از نظر پول من هیچ وقت نه خونه بابام نه خونه شوهرم مشکلی نداشتم ولی از نظر کمبود محبت و انتقال ان چرا همیشه مشکل اصلی زندگیم بوده و هست
البته نمی دونستیم اعتیاد داره تا بعد دو سال از ازدواج شکر خدا اونو ترک کرد. حالا درد من از اینه شوهرم خیلی پرو همش فکر میکته زندگی همش پوله زن اگه پول داشتع باشه همه چی اکی بابد تو کار همسرش نه نیاره دخالت نکنه هر غلطی میکنه
کاش ازدواج نمیکردی
