الان نزدیک ۲ ساله از وقتی کرونا اومده قرنطینه هستم ، اون موقع پسرم ۵ ماهش بود الان ۲ سال و ۲ ماهشه و ما هر روز تو خونه جلو تلویزیون بعد ناهار میخوریم دراز میکشیم عصرانه میخوریم شوهرم میاد شام میخوریم میخوابیم دوباره فردا از اول 😭😭😭😭
نه بازار رفتم نه خرید نه سفر نه رستوران هیچی هیچی
از زندگی تکراری خسته شدم ، تازگیها خیلی عصبی شدم و همش دارم داد میزنم 😭 خودم از دست خودم عصبانیم😭
بهم نگید برو بیرون برو خرید چون اگر برم از دلشوره حالت تهوع میگیرم که نکنه مریض بشم نکنه پسرم مریض بشه ، اگر مثلا هفته ای یکبار پسرم ببرم فضای سبز روبروی خونه ببینم کسی اونجاست تپش قلب میگیرم که نکنه مریض بشیم و آنقدر حرص میخورم تا برگردیم ...
از زندگیم خسته شدم 😭😭😭😭😭😭😭😭😭
