آره دوتا بچه دارم.من حدود ۳سال تو غربت بودم .الان یک ونیم ساله برگشتیم شهر خودمون ولی چون کارهمسرم یه شهر دیگست دو روز خونس دو روز اداره.براهمین اینجا هم احساس میکنم سخت میشه.الان موندم تو دو راهی نمیدونم برگشتم بهتره یا موندنم منم
براما حدود ۲ساعت راهشه.منم فکرمیکردم برگردم ابنجا فلان میشه ولی دیدم نه .پسرم یکم شلوغه اون دو روزهایی که همسرم نیس وقتی خونه خودمونم دلم میگیره وقتی میریم خونه بابام زهر مارم میکنه احساس میکنم بابام خسته میشه از دستش آخه بازنشسته هست تو خونه میشینه
با توجه به چیزایی که گفتین اگه برین شهر محل کار همسرتون بهتره.
این دوری و تنهایی همسرتون اصلا خوب نیست. ضمن اینکه 2 ساعت راهی نیست. میتونین یه هفته درمیون یا حتی آخر هفته ها بیاین به خانواده ها سر بزنین.
مامانم پسر آبجیمو تا ظهر نگه میداره مامانش شاغله بعدشم به کارهای خودش میرسه اونوقتهایی که شوهرم دو روز خونه نیس حتی یه سر به ما نمیزنن .با اینکه میگفتن بیاین نزدیک بهت کمک کنم بچه هاتو بزرگ کنیم.
شما که 3 سال تونستین تو غربت زندگی کنین الانم میتونید.
ضمن اینکه 2 ساعت راهی نیست. محل کار همسرم تا خونمون 1ساعت و نیم راهه. هرروز این راهو میره و میاد.
شمام میتونید برید محل کار همسرتون هر هفته بیابد شهرتون سر بزنید
حق با شماست شاید منم برم شهر خودم دلم واسه این روزام تنگ بشه.
تو غربت زندگی کردم به نظرم باعث بهترشدن روابط زوجینه، خیلی وابستگی میاره. استقلال میاره، بچه ها از پس خودشون برمیان.
یه سری محاسن داره ولی خب سختیهای خودشم داره. البته برای شما که راهی نیست خیلی غربت حساب نمیشه.
و، اینکه اگه من شرایط شما رو داشتم حتما کنار همسرم بودن رو انتخاب میکردم
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز