سلام بچه ها
من همیشه ناراحتم ، کل روز انرژی انجام هیچ کاری ندارم احساس میکنم کل زندگیمو باختم ، اینارم دارم مینویسم چشام پر از اشک میشه از ناتوانی ،حس میکنم یه تیکه از وجودم مونده و دارم اون رو هم از دست میدم و کاری از دستم برنمیاد ک برای نجات خودم انجام بدم
من وقتی از دبیرستان بیرون اومدم این شرایطم بدتر شد
یعنی ۳ سال دبیرستان با اون حجم از استرس منو داغون کرد،توروخدا اگر معلم هستید به بچه ها امید و انگیزه بدید،با کسی لج نکنید،درس زندگی بدید ..
وگرنه تاثیر خیلی بدی روی بچه ها میزارید
البته یک سال مداوم تو خونمون بین پدرمادرم دعوا بود و از اون موقع حال من بدتر شد..دوره ی دعوا تو خونمون تموم شد ولی آسیبی که ب من زد هنوز عین روز اول تازه و دردناکه ..
من شرایط رفتن پیش روانشناسو ندارم چون خونوادم سخت گیرن..
میشه یکم امید بهم بدید
دیگه حس میکنم به آخرش رسیدم،زمانی ک با مدرم دعوام میشه و اون داره باهام حرف میزنه من فقط راهای خودکشی تو ذهنم میاد
گاهی انقد حالم بده ک ب مادرم میگم من حس میکنم با خودکشی میمیرم و به مرگ طبیعی نمیرسم در عین خونسردی..
