یک هفته است بچم لباس نداره .جای ماهم خیییلی سرد شده همه با سویشرت بیرون میرن هی پشت گوش میندازه آخرشم سرما خورد .بعد قرار شد غروب که تعطیله بریم .بهم میگه نیم ساعته خریدتو میکنی میخوام برم خونه مادربزرگم یک ماهه خونشون نرفتم.حالا خوبه بعداز ظهر دیده هم مادرشو هم مادربزرگشو.بهش میگم بابا نیم ساعته چی بخرم واسه بچه.میگه ب من چه؟توهم هر سری من خواستم برم خونه اینا جلو پام سنگ انداختی.حالا صبح من جایی کار داشتم بهش گفتم ۲ ساعت زمان میبره منو برسون خودت با بچه برو خونه مادرت.حالا منو برد رسوند رفت خونه مامانش نبودن .مادربزرگش نبود تقصیر من که نبود؟عصبانی شده غروب که تو نمیزاری من برم خونه اینا.منم گفتم دستت درد نکنه.چه افکاری داری راجب من.من چیزی نمیگم اینه وای بحال اینکه واقعا نزارم.همتون فکر میکنید من دشمنتون هستم .از بس زیر گوش اینم خوندن اینجوری شده.
باید میگفتی باشه عزیزم آره زود تموم شیم بریم منم دل تنگشون هستم ولی کار خودتو میکردی
خدایی الان این یه بحث خیلی ساده اس
که یه خانم اگه پخته باشه و مستقل باشه شخصیتش
هیچ تاثیری نباید روش داشته باشه
الان عنوان کردنش برا کمک که نیس
برا دردودلم خیلی پیش پا افتاده اس اخه
ماله منم از اینکارا میکنه منتهی میرسونه پول لباسارو میده خودم قشنگ با مادرم یا کسی میگردم راااحت با اعصاب آروم
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
49 ثانیه پیش
50 ثانیه پیش
50 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز