مادرشوهرم انگشترم انگشتر نامزدیمو وقتی ک عید نوروز ۱۴۰۰ با شوهرم از سفر برگشتیم رفتیم خونه مادرشوهرم و من انگشترم تو جعبش گذاشته بودم گذاشتم تو کیفم وقتی رسیدیم دیگه استراحت کردیم خسته راه بودیم سمت کیفم نرفتم تا به فرداش که میخاستیم بریم خونه دایی کوچیکه همسرم عید دیدنی که رفتم آماده بشم تو اتاق بعد رفتم سر کیفم دیدم جعبه انگشتر ک تو کیفم ک کوچیک هم بود نیست یعنی ی جوری گذاشته بودمش ک اصلا نمیفتاد خیالم راحت بود شوکه شدم دیدم نیست بغض کردم گریه کردم تمام وسایلمو گشتم اتاق گشتم نبود ک نبود زنگ زدم حتی به دوستمون ک باهاش رفتیم سفر ماشینشو گشت گفت ب خدا نیست خیلی ناراحت شدن و گفتن اگر پیدا شد حتما خبر میدیم اون زمانی که شوهرم و مادرشوهرم فهمیدن چیشده و من هراسونم ناراحتم و تند تند دارم وسایل زیرو رو میکنم همسرم تو اتاق اومده بود پیشم ارومم میکرد با چشمای خودم دیدم ک مادرشوهرم داشت آماده میشد هی برمیگشت مارو نگاه میکرد یواشکی حس شیشمم قویه حس کردم ی چیزی شده حالا شوهرم می‌گفت احتمالا تو شمال جایی انداختی حتی مادرشوهرم نیومد آرومم کنه بگه ای وای ناراحت نباش آروم باش شاید پیدا بشه و.... اصلااااا عین خیالش نبود
دیگه به زور آماده شدم رفتیم مهمونی ب زور جلوی خودمو گرفته بودم مادرش حتی رفتیم مهمونی عین خیالش نبود و من شوهرم باهم حرف می‌زدیم آروم نگاه میکرد ببینه ما چی میگیم این از داستان اون روز ناپدید شدن انگشترم ک خیلی برام باارزش بود و عزیز بود ارزش مالی ب کنار مهم نیست برام خیلی دوستش داشتم و خاطره داشتم باهاش 😓😓😓😓😓😓😓😓
