دخترم ده سالشه. از سه سالگی اکثر اوقات توی اتاق خودش میخوابه. اما اصلا نمیذاره ما در اتاقمون رو ببندیم. همش میگه میترسم و....
نه خودش در اتاقش رو میبنده نه میذاره من اینکارو بکنم. همش خواهش و گریه و التماس....
میپرسه خب دلیلش چیه شما در رو میبندین ؟ باز باشه چه اتفاقی میافته؟ اجازه بدین باز باشه تا منم نترسم با خیال راحت بخوابم....
آلان من چی جوابش رو بدم و چطوری کم کم عادتش بدم که در اتاق رو باید بست.
از طرفی نگرانم با بستن در اتاقمون وواجبارش برای اینکار دچار اضطراب و ترس بیشتر بشه.
میشه تجربه هاتون رو توی این زمینه در اختیارم بذارین
هر چی گیر بدی بدتره بیشتر حساس میشه
خیلی شرایط مزخرفیه امیدوارم کسی باشه کمکت کنه
کم کم از صبح ها شروع کنین
مثلا طی روز بگید در اتاق تون و خودش رو ببنده
خوابش برد ببنیدید بعد از اقدام مدنظر دوباره باز کنید تا صبح ببینه بازه خیالش راحت باشه
یا شب های لازم در اتاق ببندید بقیش باز باشه
چقدر سخت میگیرید
تا الان که همینطور بوده وقتی خوابش میبره و برنامه ای باشه در رو میبندیم بعدش باز میکنیم اما گاهی شبا پیش میاد از صدای بستن در و چرخوندن کلید یهو از خواب میپره و پشت در اتاق سبز میشه و براش سواله چرا باید در بسته باشه؟
بعدش من فکر میکنم اگه عادت کنه که اتاق ما یک حریم شخصیه و هر شب باید درش بسته باشه اتفاقا براش قابل قبول تره تا اینکه گاهی شانس ما از خواب بیدار بشه و متوجه بشه که در بسته اس. اینطوری بیشتر کنجکاو میشه
توی این فیلما چه جوریه پس که بچه ها انقد شیک و باکلاس توی اتاق جدا و دربسته میخوابن و مامان باباهاشون هم توی اتاق دربسته خودشون😁😁
یا براشون که قصه و کتاب میخونن وسطاش خوابشون میگیره ویا با یک بوس شب بخیر از جاشون دیگه تکون نمیخورن😄
من که وقتی برای دخترم قصه میگم تازه سرحال تر میشه و کلی وسطاش سوال و حرف داره که بهم بگه. بعد بوس شب بخیر هم سه چهار بار به بهونه حرف و سوال های مختلف هی میاد توی اتاق ما و میره تا آخر خوابش میگیره🙃🙃🙃
کسی نمیتونه منو راهنمایی کنه؟
خب پس اول ببینید چرا میترسه، یه مدت حواستون باشه فیلم ترسناک نبینه ، داستان های ترسناک نشنوه از دوستاش...
بعد هم براش جایزه تعیین کنین 🤔 که مثلا اگه یه روز ببندی میبینی هیچ اتفاقی نمیفته و فلان چیز هم به عنوان کادوی شجاعت برات میگیرم
برای روشنایی اتاقش هم میتونین ریسمان های نوری بگیرید که روشن بشه و کمتر بترسه شب
