با کسی ارتباط چشمی بگیرن یععنی اصلا موقع حرف زدن دوس ندارن به کسی نگاه کنند
من در حرف زدن روزمرم ارتباط چشمی نمیگیرم معمولا
من
من وسطاش یک لحظه باید چشم توچشم نشم کامل نمیتونم ازاول تا آخرچشم توچشم بمونم
من انقدد بد نگاه میکنم که طرفم میگه میشه نگام نکنی نمیتونم حرف بزنم 😐
دلیلش خیلی چیزاس مثلا عدم اعتماد بنفس . نگفتن حقیقت یا پنهان کردن چیزی . درونگرا بودن .خجول بودن نداستن توان شناختی کافی برای فوکس روی مطلبی ک دارید بیانش میکنید عوامل محیطی و اخلاقی شخصی حتی عوامل فرهنگی و هزاران عامل دیگ ولی برای من کاملا ناهشیاره یعنی در گفتگو با طرف تقابلم یهو ب خودم میام و میبینم زل زدم ب یقش و دارم سخنرانی میکنم😅 ولی در اتاق درمان برعکسم چون چشمم دائم پی اکت بیماره نمیتونم چشممو ی جا ثابت کنم ک ناخودآگاه ارتباط چشمی باهاش میگیرم کما اینکه خیلی چیزهارو هم باید با چشم گف تا اثر داشته باشه
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
59 ثانیه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز