حقیقتا به نظر من بهشت و جهنمی وجود نداره، که ازترس این بخوای خودکشی نکنی. اما به نظرم هیچ مشکلی انقدر بزرگ نیست که تنها چاره ش خودکشی باشه. اتفاقا چند ماه پیش پسردایی جوونم خودکشی کرد. دلیلش رو نمیدونیم، اما فکرش خیلی آزاردهنده ست. همش با خودم میگم چه مشکلی بوده که تنها راه حلش مرگ بوده؟ حیف نیست دیگه نمیتونه زندگی کنه؟ دیگه دریا رو نمیبینه؟ دیگه آفتاب رو نمیبینه؟ دیگه آهنگ قشنگ نمیشنوه؟ دیگه صدای خنده ی هیچ بچه ای رو نمیشنوه؟ و خیلی چیزای دیگه. من آدم مثبت اندیش و چسبیده به زندگی ای اصلا نیستم، حتی خیلی وقتا از زندگی بدم هم میاد، ولی به نظرم باز هم هنوز چیزای کوچیکی هست که آدم بخواد به خاطرشون زندگی کنه.
جدا شو ازش خب مگه مجبوری تحملش کنی؟
بعد برو سرکار مستقل شو
خب الان میترسی شوهرت بگه بکارت نداشتی؟ اگ ابروت تو فامیلی کبدردت نمیخوره بره بهتره یا خودتو بدبخت کنی.توروخدا اینقدر حرف دیگران برات مهم نباشه مگ اونا تو ناخوشیا همراهتن مگ زندگی تو براشون مهمه؟....وقتی میگم راهی هست نگو نه اصلا میتونی از اون شهر بری قید فامیلتو بزنی...خدارو چ دیدی یه شوهر خوب برات گیر بیاد و...
منم همین روزا موقعیتش پیش بیاد خودکشی میکنم
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
20 ثانیه پیش
20 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
