انقدر عاشقت بودم ک قلبم را میان مشت های مردانه ات گرفتی و محکم کوبیدی بر زمین میدانی؟
من موقع شکستن ان قلب عواطف انسانی و احساسم را همانجا جای گذاشتم!
تو ادم ماندن نبودی و من ادم ماندن بعد رفتن!!
رفتی و با چشمهایت دلبری کردی
و با دلت عاشقی...
من ماندمو قلبی ک نبود
و لبخندی ک اخم شد:)
میدانی؟
درست است ک وانمود میکنم ک ادمی تلخم و سرد
اما شاید باورت نشود زمانی ک تو لبخند میزنی در ذهن من قهقهه می نوازد!:)
اری درست مانند همان هوای سـرد کـه با نگاهـی ک دو گوی اتشین داشت گرمم کردی و سوزاندیم و من فرار کردم!!
اما نمیدانم چه شد که برنگشتم تا اتش نشانت باشم
شاید نمیدانستم که تو اتش نگرفته ای
شاید هم برنگتم تا نگاه بی تفاوتت را ببینم:)
