پدر بیرحم

همیشه فکر میکردم شوهرم وقتی پدر بشه بهترین پدر دنیا میشه خیلی هوامو داشت اگرجایی میرفتم میومد دنبالم اگر پریود میشدم برام جوشونده دم میکرد کارای خونمو میکرد یه اخلاق بدی داشت تو سال حداقل سه ماه بیکار بود میگفت چون بچه نداریم چون خونمون پیش باباتیناس باردارکه شدم به زور خونه رو عوض کردم یهو دیدم چقد سرد شده ولی میگفتم حتما به خاطر سختی کارشه بچم دنیا اومد انگار دنیا مال من بود خیلی بینهایت خوشحال بودم بعد ده روز از به دنیا اومدن پسرم کارشو ول کرد هرچی اصرار کردم بره سر کار بدتر شد فهمید معتاد ترامادول شده دوبار تو خونه با بدبختی پول غرضی ترکش دادم بی فایده بود خودم متوجه میشدم دوباره داره مصرف میکنه بهم فحش میداد تازه زایمان کرده بودم خستگیش تنم بود حتی یه ساعتم بچه رو نگه نمیداشت با باهاش بازی نمیکرد باهربار اعتراض کتکم میزد من که اونقد هوامو داشت میفرستاد برم براش سیگار بگیرم چند بار قهر کردم مجبور شدن ببرنش بیمارستان بستری یه ماهی خوب شد دوباره همون آش همون کاسه دوباره تو خونه ترکش دادم براش کار پیدا کردم نمیره سرکار دیونه شدم بهش میگم به فکر این بچه باش گناه داره میگه به تو ربطی نداره روزی هزار بار خودم روسرزنش میکنم به خاطر دنیا آوردنش میگم خدا منو نمیبخشه امروز میگفتم ای کاش من و پسرمم کرونامیگرفتیم میمردیم چطور یه پدر میتونه انقد بیرحم باشه پسرم یک سال ونیمشه خیلی زبون داره قشنگ حرف میزنه اصلا ذوق نمیکنه هی میگه بابان بابان انگار نه انگار با اینه نگاشم نمیکنه ذوق اینکه لباس بخره پارک ببره بازی کنه هیچی فقط عشقش اینه روزی ۱۷ ۱۸ ساعت بخوابه و بلند شه سیگار بکشه به خاطر پسرم که آسیب نبینه سکوت میکنم میدونم از دست هیچکس برام کاری بر نمیاد فقط برام دعا کنین