بچه ها من یه اخلاقی دارم به خدا دخترخاله ام دخترعمه هام دوستام خونه بخرن وسایل بخرن ماشین بخرن بچه دارشن بهترین سفرا برن.انقد خوشحال میشم.حسمم بهشون میگم.همشونم میدونن چه حس خوبی دارم از موفقیت و خوشبختیشون
حتی به دوستام خانوادم دختر خاله هرکی اطرافم باشه همیشه تشویق میکنپشون سمت موفقیت.
یکی از وسایلم خوشش بیاد راهنمایشش میکنم با کمال میل بخره.خلاصه خدا هم همیشه هوامو داشته هیچوقت برای کسی بد نخواستم.
ولی تو این دنیای به این بزرگی فقط یه نفره از موفقیت و .....خوشحال نمیشم چه بسا تاراحتم میشم.ولی نمیگم کاش خدا ازش بگیره.مثلا میگم خدایا اینکه مثلا اینجوری کرد با من یا بقیه چطور بهش توجه داری..
بچه اصلا چشم دیدنشو ندارم واقعیتو بگم.اون اول این حسو نسبت به من داشت تا منم همین حسو پیدا کردم.
اصلا دوست ندارم دلم از کینه وحسودی پر باشه.ولی رفتارای اون باعث شده منم برای اون بد بخوام.
چکار کنم دلم صاف بشه و ندید بگیرمش؟؟؟
تتها کسیکه تو دنیا این حسو بهش دارم فقط اونه.
خیلی شده براش هدیه خریدم.یا حرف محبت آمیز بهش زدم تا این حس هم در وجود اون بره هم خودم.ولی نمیشه.
خیلی عذابمیکشم.
بچه ها نمیشه قطع رابطه کنم.کم کم ماهی یکبار میبینمش..
