شکست عشقی

بچه ها من قبلا یه دوست پسر داشتم که بیشتر بخواطر قرار از تنهایی انتخابش کردم چون صرفا خوشم اومد ازش دیگه از نظر منطقی بررسیش نکردم و خیلی ضربه های بدی بهم زد . تا ایکه تونستم کنار بزارمش و یکی وارد زندگیم شد که من نه بخواطر فرار از تنهایی و ن برای فراموش کردن کسی هم منطقی هم احساسی دیدم مناسبه و قبولش کردم ولی با اونم جدا شدم چون صرفا کمی کنترل گر بود. خودمو خیلی سرزنش میکنم که خیلی عجله ای نشستم ببینم خوبیاش چیه ، دوسش دارم ، بعد جدایی نرم دوباره با کس اشتباهی که بهم ضربه بزنه ، بدون توجه به اینا عجله ای جدا شدم و خیلی پشیمونم.ولی دیگه برنمیگرده . واقعا حرصم میگیره جدا بشی و بری دنبال کسی مثل اون بگردی خوب بودش دیگه چرا جدا شدم اخه . نمی نمیخوام یه مدت خودم دنبال ادم خوب باشم که باز چون صرفا دنبالشم نتونم خوب انالیز کنم و یکیو وارد زندگیم کنم ولی اون خیلی خوب بود اه چیکارککنم اخه نیمدونم . دیروزم رفتم بیرون نمیدونم چرا من وقتی وابسته کسی هستم میرم بیرون ادما احساس خیلی غریبی بهم میدن و حس میکنم تو کل کره زمین تنهام و میگم ای کاش بود تو زندگیم ن اینکه الان پیشم باشه مثلا بیرونم ن کلا اگه بود به ادما با احساس غریبی نگاه نمیکردم .نمیدونم چیکار کنم اون ک دیگه برنمیگرده من نمیخوام که کسیو وارد زندگیم کنم بدون اینکه مطمعن باشم.میخوام مثل دوران قبل از اون که قصد رل زدن نداشتم باشم و کسی اومد صرفا منطقی بررسی کنم نه اینکه چون میخوام رل بزنم ببینم تا زرتی خوشم اومد قبول کنم ن.این خلاها خیلی بده و اینکه ترس دیگه ای که بهم ضربه میزنه اینه ک من میخوام صرفم قصدش جدی باشه و این قصدش جدی بود اصلا بدون اینکه من بگم بهش که قصدت چیه یا بدون اینکه من بخوام اصلا موقعیتی که توش بودم باهاش خیلی خاص بود .بدون اینکه خودم یه سری چیزارو بخوام اتفاق افتاد .و نمیخوام کسی باشم که الان دنبال کسیه که قصدش تو دوستی جدی باشه اهههه