حس خوبیه توی دنیا آدمی باشه که تو بدونی بودناش فقط حرف نیست
بدونی کسایی رو داری که رنگ رفاقتو میپاشن به زندگیت.و اینقدر برای تو مهمن که توی اوجِ ناراحتیات،حرفاشون بشه دلگرمی روزات،نه فاصله های جغرافیایی و نه سن و سال و تاریخ و نـه هیچ نوع تفاوتی نتونه از هم جداتون کنه و روز به روز و سال به سال و حتی دقیقه به دقیقه زندگی رو شونه به شونه هم طی کنید.
کسایی که وقت شادی و غمِت اولین انتخاب هات برای همزبون شدنن برای اعتماد کردن.کسایی که حال خوبشون آرزوته و خوشحالیشون، خوشحالیت .رفاقتایی که روز به روز که میگذره،کهنگیشون افتخارای بزرگتری واست میشن.و وقتی برمیگردی عقب میبینی چه روزای سختی رو صفحات پشت هم تایپ کرده و روحیه داده و پیاماش اولین پیامای روحیه بخش صبح بوده و خبر نتیجه ها هم اول از همه توی صفحه اون تایپ شدن!
همیشه کلمه ی "باهم" بینتون پررنگ بوده!
!۲۰۰ کیلومتر فاصله بینمون، دلیلی واسه دوری نبوده هیچوقت ..
رفیق دقیقه به دقیقه ی زندگی من تولدت مبارک!♥️
