سقط عمدی.خیانت

سلام مامانای عزیز . به حق این شبای عزیز واسم دعا کنین . هرکی میخونه واسه پاک شدن گناهم یک صلوات بفرسته خواهش میکنم . سه ماهه پیش سقط کردم تو هفته ده . با وجود یک دختر ۱۵ ماهه باردار شده بودم اولش ناراحت بودم . اما بعد به خودم امیدواری دادم که از پسش بر میام و خدا کمکم میکنه . با وجود اینکه افسردگی بعد از زایمان سزارینم هنوز مونده بود و از لحاظ روحی بد خلق شده بودم و عصبی و با همه دعوا داشتم اما نگهش داشتم. دلم واسه دخترم که هنوز کوچیک بود می سوخت چون شیر میخورد و به شدت وابسته بود بهم . اما بازم دلم نیومد کاری کنم . زانوهام هم به شدت درد میکردن توی همون دو ماهی که حامله بودم و بچه رو نگه داشته بودم . فک کنم کمبود کلسیم داشتم و بدنم قدرت دوباره برای بارداری بعدی رو نداشت.  خلاصه ویار شدید و کاملا بی اشتها بودم . شوهرم منو یک هفته گذاشت خونه مادرم . ۷ روز اونجا بودم که روز هفتم متوجه شدم همسرم یکم عوض شده و بهش مشکوک شدم . و صحبتاشو که خیلی نامتعارف بود با یک زن شنیدم . و تصمیم گرفتم بچه رو با قرص بندازم . شوهرم گفت اون همکلاسی ۹ سال پیشش بوده که تو خیابون اتفاقی دیدش. من باور نکردم و خلاصه با هربدبختی بود سقط شد  کلی عذاب روحی کشیدم‌. الان اگه بود ۶ ماهم بود ‌ . آرزو دارم برگردم به سه ماه پیش و اون همچنان توی شکمم باشه . تازه بعد یک هفته سقط با قرص کورتاژ شدم.  و رفتم بیمارستان . از شوهرم عصبانی هستم چون اون واسم این اتفاقات تلخ رقم زد ‌ . الان با خودم میگم شاید شوهرم راست میگفته . شوهرم خیلی التماس کرد که نندازمش.  ولی من نمیتونستم با شک و تردیدی که به همسرم و زندگی ایندم داشتم اونو نگه دارم  البته از اون روز هیچ چیز مشکوکی از شوهرم ندیدم و سه ماه تمام تحت نظر مشاوره هستم . یکدفعه احساس ناامنی کردم از طرف شوهرم . به نظرتون تقصیر من بوده یا شوهرم؟  و اینکه منو خدا میبخشه ؟؟ فکر کنم داریم چوبشو میخوریم . چون هم شوهرم کرونا گرفت هم من و هم دخترم . الان تازه خوب شدیم و کارمون به بیمارستان نکشید . خدا منو بخشیده ؟ کیا جای من بودن همین کارو میکردن؟