سلام دوستان. خواهر من با شوهرش و دو بچه از خارج اومدن ایران و من چند روزیه همش خونه مادرم اینام که دور هم باشیم. بچه من ۲ سال و دو ماهه و بچه کوچک اون ۱ سال و ۸ ماهه است. اونایی که بچه دارن میدونن که از دو سال به بعد چقدر بچه ها لجباز میشن. بچه منم الان اینجوری شده و خیلی گریه میکنه سر چیزهای کوچولو و مسخره. من بعنوان مادر میدونم بخاطر سنشه و میدونم نباید به خواسته های نابجاش بله بگم. اما نمیتونم کنترل کنم که کی هوس میکنه لجبازی بکنه. خلاصه این باعث شده از خواهرم و مادرم و پدرم و چند بار بشنوم که وای باز صدای این بلند شد یا اینکه وای میخوایم استراحت کنیم و...
منم دلم خیلی میشکنه. بخصوص اینکه بچه اونم به سهم خودش لجبازی داره اما دختره و صداش ظریفه و کسی اونو زیر نظر نمیاره. امشب بابام وقتی دختر اون شیرین کاری درمیآورد میگفت ببین این دختر چقدر خنده روئه ولی اونیکی گریه روئه. منم گفتم بابا دستت درد نکنه... و کمی بحث کردیم که خیلی ناراحتم...
از طرفی شوهرم چند وقت بود میخواست برای کاری بره شهر دیگه که من گفتم بندازش وقتی خواهرم اینا اومدن برو که منم تنها نباشم و برم اونجا. الان شوهرمم نیست و من موندم خونه مادرم اینا و با بابام هم سر بچه ام بحث کردم خیلی ناراحتم...
اینم بگم پسر منم خیییییییلی بانمکه و حتی خیلی خوش اخلاق تر از دختر خواهر مه اما لجبازیاش در سروصداتره...
حالا باید چیکار کنم؟
احساس بدی دارم
