سلام بچه ها. اگه میتونین یا تجربه ای دارین کمکم کنین.
شوهرم خیلی بچه هستش هفتو نیم ساله باهاش ازدواج کردم که ایکاش میمردمو زنش نمیشدم. ۳سال بیکاریو بی پولیشو تحمل کردم. چون دوران نامزدیمون ۴ساله شد و خونوادشم حمایت نکردن دعواهامون زیاد بود اما چون دوسش داشتم پا پس نکشیدم از طرف خونوادشم تا خوده الان خیلی بی احترامیو بی حرمتی شده بهم که یه طرفش برمیگرده به بچه ننه بودن شوهرم. مادرشوهرمم از خودش بدتر انگار نه انگار که یه زنه پختس مثل بچه ها میمونه نه سیاست خونه داری داره نه بزرگ منشی همیشه هم وقتی ما دعوامون شده بجای صلح علنا نفت ریخته رو دعوامون تا بیشتر تر هممون گر بگیریم بسوزیم. مادرشوهرم خیلی خیلی به عقله خونشو فروخت خرج خوش گذرانیشو خرج تغییر جنسیت برادرزادش کرد پدرشوهرمم زن ذلیل حرفی نزد الانم مستاجرن آبرو وو حیام سرشون نمیشه خیلی ام دروغگو و پنهان کارن الانم این مادره شوهرمو دقیقا مثل خودش کرده. تو خونه حتی شوهرم باهام حرفم نمیزنه میگه فقط وقتی حالت خوبه و همه چی بر وفق مراده درموردش باهام حرف بزن از مشکلات نگو که حوصلشو ندارم. با اینکه تو شهر غریبم میبینه حوصلم سر میره وقت آزاد برام نمیزاره همجوره محدودم میکنه. خودم دانشجوی ترم آخر حسابداری ام میخام تو آزمون استخدامیا شرکت کنم میگه حق نداری درسم تا الان به زور مجبورش کردم بخونم😔 حالم بده وقتی میبینم بجای زندگی با یه مرد با یه نوزاد طرفم. مادرش انقدر بدهی برامون بار آورده که ماه به ماه تو خرج یومیه خودمون موندیم منم بیشتر وقتا از مامانم خرجی برای خودم میگیرم اما این عین خیالش نیس میگه اولویت اولم پدر مادرو برادرم هستش بعدش تو با اینکه میدونه اونا محلش نمیزارن و فقط وقت نیاز پسرم پسرم میکنن بازم میره سمت اونا. راستی من ۴ساله عروسی کردم باهم زیره یه سقفیم ولی تو همین چن سال زندگی مشترک بیش از ۱۰ بار تا پای طلاق رفتیمو با اصرار من برگشتیم اما تو ایام نامزدی فقط دعوا داشتیم حرفه طلاق نبود. بچه ام ندارم.
ببخشید اگه سرتونو درد آوردم ممنون میشم کمکم کنین
