من کلا از چند سال پیش بعد فوت مادربزرگم یکم تغییر کردم و ته دلم همش یه غمی بود
ولی اوکی بودم در کل تا چند وقت پیش که کلا مرگ و میر کسایی که دوسشون داشتم زیاد شد (آشنا نه کلا افرادی بودن که میشناختم و دوسشون داشتم ..) حس میکنم از اون موقع بی انگیزه شدم احساس افسردگی و پوچی میکنم حوصله هیچیو ندارم از همه چی دلم گرفته اشتهام کم شده چند روزه( اخه بازم یه اتفاقی افتاد دو هفته پیش ) کلا خیلی نا امیدم همش میگم ته همه چی مرگه حس پوچی دارم .. حس میکنم هیچ روانشناسی و روانپزشکی هم نمیتونه کاری کنه برام وقتی اون چیزی که منو بهم ریخته قرار نیس از بین بره یا اون آدما قرار نیس زنده بشن چجوری میخواد روانپزشک منو درمان کنه
خیلی حال بدی دارم حس غم و سنگینی دارم حتی گریه نمیتونم بکنم نمیدونم چی به سرم اومده …
کسی مث من بوده این حسا رو داشته باشه؟
۲۰ سالمه فقط حقم نبود تو این سن اینجوری باشم
