از گذشته در مورد رفتارای پدر شوهرم
در مورد ساختن خودش و صبوریش واقعا
چطوری خانومای قدیمی این همه صبور بودن
جوونی نکردن
همه ی مادر شوهر ها از این قصه ها تعریف میکنن تا عروس ها قدر عافیت رو بدونن
ی جوری
همونطور که ما صبوریم
خیلی صبور بودن خیلی منم متعجب میشم الان ماخانما اصلا نمیتونیم تحمل کنیم شوهره بد نگامون کنه
اونها فقط به تلاش و سوختن و ساختن معتقد بودن دلشون از ماها خوشتر بود ما همه چیز داریم بازم غر میزنیم راحتی فراوون شده مریضی هم در کنارش زیاد شده
مادرشوهر منم خیلی سختی کششیده .پدرشوهرم رفیق باز بوده و هست .خدارو شکر شوهرم مثلش نشده
بنده خدا ها مجبور بودن خون دل می خوردن و صداشون درنمیومد چون پشتیبان نداشتن
حالا من برعکس پدر شوهر خدا بیامرزم همه چی تموم بوده، تحصیل کرده، پولدار با شخصیت خیلی تو کار های خونه به مادر همسرم کمک میکردند، شوهرم و برادراشون خوبن اما پدرشون یه چیز دیگه بودن، ولی بنده خدا 37 سالگی تصادف میکنن و فوت میکنن خیلی عمری نکردن، ولی همون چند سال زندگیشون اینقدر مالشون برکت داشته که هر 5 تا برادر با ارثی که پدرشون گذاشتن خونه دار شدن
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
32 ثانیه پیش
32 ثانیه پیش
32 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
