شما جای من بودین چیکار میکردین؟

چندسال پیش بعد کلی زحمت و آزمون دادن و کار کردن تو جاهای خصوصی بالاخره استخدام شدم شغلمم تو بیمارستانه از همون دانشجویی روی پای خودم بودم ازدواج کردم و همسرم مثل من تا پارسال تو جای خصوصی کار میکرد و باهم زحمت میکشیدیم مسکن و ماشین تهیه کردیم،کرونا شد و نیروی انسانی کم و فشار کاریه زیاد داشتم تا الان که پسرم دوسال و نیمه س.پارسال همسرمم با حمایتای من استخدام شد اونم مثل من بیمارستان و چون دوجا کاره حقوقش تقریبا از پارسال دوبرابر و نیم شده و چندماهیه پسرم تشخیص تاخیر رشد و اختلال یکپارچگی حسی گرفته و بهم گفتن بخاطر فقر محیطی و کوتاهیه ما هم بوده و الان تحت کاردرمانی و گفتاردرمانیه.حالا این وسط محل کار به من فشار میاره و میگه باید دوشیفت بیای چون نیرو کمه و من تایم خالیمو کامل درگیره پسرمم از طرفی میگرن شدید و بیرون زدگی دیسک دارم و همسرم میگه جلوشون بایست و بگو اضافه کاری اجباری نمیام اصلا استعفا بده مگه جونتو پسرتو از سر راه آوردی منم نامه زدم ریاست گفتم به هیچ وجه بغیر موظفیم نمیمونم و مدارک درمانی پسرمم ضمیمه کردم و حسابی باهاشون درافتادم که میدونم قبول هم کنن در آینده به شکل دیگه یی اذیتم میکنن نمیدونم چیکار کنم از طرفی دلم میسوزه از این همه زحمت که بخوام تو ۳۳ سالگی بااینهمه سابقه استعفا بدم از طرفی از آینده میترسم که روابط من و شوهرم همیشه اینجور خوب نباشه از طرفی بخاطر پاره ی تنم دلم خونه شما بگین جای من بودین چکار میکردین