دوستان کسی هست که تو سن 19 سالگی هم محدودیت داشته باشه؟
فقط به خاطر اینکه دختره
و نباید بره بیرون
نباید به اهدافش برسه
نباید به رویاهاش فکر کنه
نباید مستقل باشه
نباید در رشته مورد علاقش تحصیل کنه
نباید لباس مورد علاقش بپوشه
نباید دوستی داشته باشه
چون دختریم حق زندگی نداریم؟
نه میدونم جوونی چیه
نه میدونم تو اجتماع چه خبره
نه از تفکرات و همسن و سالام خبر دارم
هر دختریم که بره بیرون از نظر پدرم خیابونیه...
و هر دختری که بدون خانواده بره بیرون از نظر مادرم خرابه....
به معنای واقعی کلمه هیچ فرقی با یه ادم مرده ندارم....کارم شده بخور بخواب و زل زدن به دیوار دلم میخواد بمیرم شاید اون دنیا متنوع تر باشه ؟
