من خیلی تنهام دردامم زیاده
هیچکسو ندارم
بابام عصبیه از بچگی همش صدای داد و بیدادش میومد و دعوا میکرد و همه چیو میشکست هیچوقت ازش محبت ندیدم، یادم‌نمیاد باهم حرف زده باشیم ، فقط با بعضی ها خوبه که حاضره جونشم بده بهشون اما من و مادرم‌جز اون‌ادما نبودیم واسش😔
فامیل هامونم درست و‌حسابی نیستن همش در حال غیبت و چشم و هم چشمی یعنی اگه دردمو بگم‌تازه خوشحال میشن به جای همدردی...
یکی رو هم دوست داشتم ولم کرد
اصلا نمیدونم به کی پناه ببرم ، کجا برم که آرامش داشته باشم
به خدا توکل کن 🌺
ان شالله همه چیز درست میشه
ارامشو تودیگران جستجو نکن
چون یه روز میزننت زمین
درست میشه بیخیال بقیه ادما
مگه چقدر فامیلا مهمن یا حتی پدر بی لیاقت
ولشون کن
درکت میکنم
به خدا پناه ببر
به ائمه پناه ببر والا اینقد خوب دردا درمون میکنند
من اینقد روزای سختیا گذروندم ولی ائمه و خدا وقرآن کمکم کردن
تنها چیزی ک تو این روزای مزخرف بخودم میگم
بجنگ تا برسی به روزای خوب
حرف کلیشه ای نه ها باید بخودت بفهمونی فقط خودت و خودتی و باید قوی باشی من خیلی کم اوردم اما پا شدم هنوزم کم میارم اما میگم من میتونم چون کسی و ندارم باید به جایی برسم که همه باورشون نشه ی دختر ی زن به همچین جایی رسیده
الهی عزیزم،بخدا توکل کن،چله بگیر دعا کن چله زیارت عاشورا یا سرچ کن تو اینترنت چله های خوبی داره که همه ازش جواب گرفتن،خدا بهترینو سر راحت بزاره،برا فرار از جو خونه،اصلا دل به هر بی پدری نده،تو که از خونه پدری خیر ندیدی،دعا میکنم شاهزاده خونه شوهرت باشی
تو باید اول به خودت رجوع کنی هیچ چیزی و هیچکس نمیتونه به تو کمک کنه فقط خودت فقط خودت فقط خودت
بگو من خدارو دارم
خدای تو بین بنده هاش تفاوتی نمیذاره
میفهممت
