سلام 4 ساله ازدواج کردم باعشق ازدواج کردم اومدم اصفهان و تو روستا و تو غربت زندگی میکنم خیلی احساس تنهایی میکنم خونوادم پیشم نیستن خونواده شوهرمم انقده سردن که نرفتنم اونجا بهتره.شوهرم راننده ماشین سنگینه.کلا در ماه 5 روزم نیست خونه.بعضی وقتا حس میکنم تبعید شدم یا زندونی هستم نه بیرون میتونم برم نه خونه کسی فقط و فقط تو خونه گاهی وقتا پشیمون میشم از انتخابم
Bشرایط رو از اول میدونستی یا تغییر کرد؟
چه سخته:(
خوب چرا نتونی بری بیرون ای مردا پیش خودشون چی فک میکنن
کجای اصفهان هستی
خب چرا نمیری بیروونی جایی دوست پیدا کنی
اشتباه محضه ازدواج تو غربت . خیلیا یکی دوسال اول داغن متوجه نمیشن ولی بعدا حسابی پشیمون میشن
وای چه سسسختتت
نمیشه برید پیش خانواده ات؟کلا خونتون بره؟ یا بری سر کار؟
تو خونه یه هنری یاد بگیر بافتنی یا خیاطی
الان به کمک اینترنت میتونی همه چیز رایگان یاد میگیری
منو شوهرم و بچم سالهاست تواین شهر تنهاییم شوهرم صبح تا ۱۲ شب سرکاره منم با بچم همیشه خونه هستم خیلی وقتها میگم کاش بچه نداشتم راحتر بودم چون بچه رو سرگرم کردن سخته من اگه تنها بودم میرفتم پیاده روی کتاب میخوندم میرفتم فنی حرفه ای یه حرفه ای یادمیگرفتم ولی بچم نمیزاره من هیچکاری کنم بیرون هم نمیاد میگه خسته میشم ازوقتی بچم به دنیا اومده من عین زندانی شدم صبح تا شب دم پنجره بیرون رو نگاه میکنم حیاط هم نداریم بریم تو حیاط یه هوایی بخوریم. پارک هم دوست نداره .غروب هوا خوبه دوست دارم غروبا برم بیرون قدم بزنم اما بچم میگه نمیام یه موقع هم بیاد خسته میشه منم عذاب وحدان میگیرم میگم چه غلطی کردم اومدیم بیرون . هوا هم گرمه . مجبوریم بشینیم خونه هیچکسو ندارم هیچ جا هم نمیریم بین همسایه هامون ما تنها کسی هستیم که غریبیم و بیکس. اونا هروز و هرثانیه میرن و میان ولی ما عین زندانی عین قرنطینه ای تو خونه نشستیم کرونا اوضاع رو بدترکرده من دیگه امیدی ندارم . دیگه دارم میپذیرم همینه که هست کارای نمیشه کرد افسرده شدم الان یه منجی هم بیاد بخواد منو از این اوضاع دربیاره نمیتونه چون دیگه روحم داغونه حوصله هم ندارم عین پیر زنا انگار عمرمو کردم منتظرم کی میمیرم
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
2 دقیقه پیش
2 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز