مادرم کلا از بچگیم همیشه باهام با کنایه و تیکه حرف می زد و دست کم می گرفتتم، آدم دلسوزی بود و کمکم می کرد ولی گاهی واقعا اذیت می شدم
بعد ازدواجم هم اوضاعم فرقی نکرد و باز هم بهم سرکوفت می زد
دو روز پیش دستم در رفت و هنوز خیلی اذیتم بخاطرش، امروز زنگ زد حال دستمو بپرسه مثلا، بهش گفتم دو روزه بخاطر دستم هیچ کاری توی خونه و بیرون نکردم احساس بی ارزشی می کنم، برگشته بهم می گه وقتی دستت سالم بود هم باارزش نبودی
