دسته ای از فرشتگان که ما آنها را نمی شناسیم
در این فراز حضرت از یک دسته از فرشته هایی نام می برند که ما آنها را نمی شناسیم. حضرت سجاد علیه السلام در دعای سوم دسته های کمی از ملائکه و ماموریت های شان را بیان کردند. به هر حال خداوند تبارک و تعالی بی نهایت مخلوق دارد و همانطور که قبلا گفتیم، تمام امور مخلوقات، به دست فرشتگان انجام می شود. بنابراین، تعداد فرشتگان الهی را جز خداوند کسی نمی داند.
در شرح آن نیز آمده است: «از آنجایی که می دانیم، خلایق عالم غیر متناهی و غیر قابل احصا می باشند، قطعا آنچه را که امام (علیه السلام) از انواع فرشتگان در این دعا نام برده، عبارت است از یک دسته ی معدودی از ملائکه که دارای شمارش می باشند. ولی مسلما آنچه نام برده نشده، قابل مقایسه با آنچه نام برده شده نمی باشد، یعنی خیلی بیشتر است. از این رو فرمود بر فرشتگان که نام و نشانی از آن ها نیست و در امور خاص خودشان به انجام وظیفه اشتغال دارند درود بفرست».
آیا کسی می تواند بگوید که ما در زمین چه مقدار خاک داریم؟ یا ذرات خاک چه تعداد هستند؟ می فرماید: تعداد فرشته ها بیشتر از این هاست. یک مقدار آدم باید فکر کند که خداوند تبارک و تعالی چه خلق با عظمتی دارد و تمام این ها تحت فرمان الهی مشغول انجام ماموریتهای شان هستند. عالم خیلی شلوغ است. شما نگاه کنید با هر انسان چند فرشته هست؟ در فقرات قبلی خواندیم آب، هوا، ابرها، باران، برف و گیاهان، تمام حرکاتی که در کره ی زمین در جو زمین در بالا در ستاره ها کیهانها و کهکشانها دارد اتفاق می افتد، اداره کننده ی همه ی این ها ملائکة الله هستند.
پس این یک دسته از فرشته ها بود که گفتیم ما نمی دانیم تعداد فرشته ها چقدر است و به چه کار هایی مشغول هستند. امام سجاد در این لحظه می گوید: خدایا به این فرشته هایی که ما نمی شناسیم و نمی دانیم کجا هستند و چه کار می کنند؛ به همه شان درود بفرست. حضرت به فکر آن ها هم هست. روح بزرگ را شما نگاه کنید، چقدر این روح بزرگ است که وقتی بر ملائکة الله سلام می کند، بر فرشته ها دانه دانه اسم می آورد و ماموریتهای شان را می گوید و به آنهایی که اسم نمی آورد و می گوید ما از ماموریتهای آنها خبری نداریم به آنها هم درود می فرستد.
حضرت می فرماید: خداوند فرشته ای دارد که تمام دنیا در یک قطره اشک این فرشته غرق می شود. ببینید ملائکه ی الهی چه عظمتی دارند. حضرت می فرماید، فرشته هایی هستند که اگر نوک انگشتشان را در همین اقیانوسهای زمین بگذارند، فقط سر انگشت فرشته تر می شود. خداوند تبارک و تعالی از این هم عظیمتر دارد که تمام ستاره ها و کیهان ها و کهکشان ها را روی نوک انگشت این فرشته ها قرار می دهد و اداره می کند و جالب اینجاست که چند بار در قرآن می فرماید:«إِنَّ ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ یَسِیرٌ[1]= و این [كار] همواره بر خدا آسان است». می فرماید:«وَلَا یَئُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِیُّ الْعَظِیم[2]= و نگهدارى آنها بر او دشوار نیست و اوست والاى بزرگ». اصلا خداوند را چرت و خواب نمی گیرد:« لَا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلَا نَوْمٌ[3]= نه خوابى سبك او را فرو مى گیرد و نه خوابى گران».
فرشته های ساکن هوا و زمین و آب
دسته ی بعدی، فرشتگانی هستند که ساکن هوا و زمین و آبند. فرشته هایی که مسئولیت دارند در فضا و هوا کار کنند. فرشته هایی که امورات زمین و مسائلی که در کره زمین است، به دست آنهاست. فرشته هایی که در دریا ها قرار دارند و امورات دریا ها و موجودات دریایی را اداره می کنند.
