شناخت تو نباید فقط از روی احساسات یا شنیدن حرفای قشنگ اون باشه. باید صد در صد از روی واقعیت باشه. یعنی تو موقیت های مختلف توجه و فداکاری اونو برای خودت ببینی و متوجه بشی. در ضمن اخلاق و عقایدتون کاملا با هم جور در بیاد چون این علاقه برای اوایل زندگی شاید احساس خوشبختی بده ولی برای طولانی مدت کافی نیست. اگه اینطوریه و از تصمیمت مطمئنی میتونی بهش فرصت بدی از نظر مالی خودشو بالا بکشه و خودتم کنارش کار کنی و زندگیتونو بسازید.
عزیزم سنت برای احساساتی شدن گذشته. پس اگه میگی دوستش داری درسته. شما دیگه خودت بالغی. اگه نیاز ب مشاوره دارید یه مشاوره برید چون اونا میدونن چی بگن. ولی اگه ازدواج کردید یه سری سختی ها داره. مثلا راه دور. دلتنگی خانواده. دلتنگی شهر. اصلا ادم ازدواج میکنه لون اوایل حتی اگه با مامانش اینا همسایه باشن بازم دلش تنگ میشه. باید بدونی ک یه سری سختی داره. اگه میتونی این سختی هارو تحمل کنید بله بگید. ب نظر من البته.
عاشق این متن زیبا و پر از تشبیه و مثل شدم معلومه تمرکز و ادبیات بالایی دارید کاش واقعا پدرو مادرها هم بیشتر متوجه گذر عمر دختراشون باشن کاش درک کنن شور حال جوانی مختص همون سن هست به جای خوشبختی و نشاط افسردگی رو به دخترشون هدیه میکنن
من کنارشم خیلی احساس خوشبختی میکنم بهم گفته هر دوسه ماه یکبار میام تهران پیش پدر مادرت باشی تازه وام بهش میدن میتونیم خانه بهتری بخریم شاید بیاییم تهران شاید البته .من به نظرم ادم خوبیه .همینکه تا حالا احتراممو نگه داشته با وجود اینکه میتونه منو بکشونه تو خونش وهزارتا کار انجام بده غدغن کرده برم شهرش.خیلی هوامو داره البته ماروزهای تلخ ودعواهای بد هم داشتیم ولی من میدونم با دل وجون اومده جلو وبعضی وقتها مشکل پیش میاد نه اون بچست نه من
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز