گفته بودند که از دل برود يار چو از ديده برفت
سالها هست که از ديده ي من رفتي ليک
دلم از مهر تو آکنده هنوز
دفتر عمر مرا
دست ايام ورقها زده است
زير بار غم عشق
قامتم خم شد و پشتم بشکست
در خيالم اما
همچنان روز نخست
تويي آن قامت بالنده هنوز
در قمار غم عشق
دل من بردي و با دست تهي
منم آن عاشق بازنده هنوز
آتش عشق پس از مرگ نگردد خاموش
گر که گورم بشکافند عيان مي بينند
زير خاکستر جسمم باقيست
آتشي سرکش و سوزنده هنوز
گاهگاهی که دلم می گیرد
پیشِ خود می گویم
آنکه جانم را سوخت
یاد می آرد از این بنده هنوز ؟
دیگران چون بروند از نظر از دل بروند/تو چنان در دل من رفته که جان در بدنی
خیلی قشنگه یاد یه بی معرفت افتادم😔😔😔
عزیزم ب قول سهراب عزیز
زندگی باید کرد
گاه با یک گل سرخ،
گاه با یک دل تنگ،
گاه با سوسوی امیدی کم رنگ،
زندگی باید کرد،
گاه با غزلی از احساس،
گاه با خوشهای از عطر گل یاس،
زندگی باید کرد،
گاه با نابترین شعر زمان،
گاه با سادهترین قصه یک انسان،
زندگی باید کرد،
گاه با سایه ابری سرگردان،
گاه با هالهای از سوز پنهان،
گاه باید رویید،
از پس آن باران،
گاه باید خندید از غمی بیپایان،
لحظههایت بیغم،
روزگارت آرام
