یه کم درد و دل 😢😢

دخترم که به دنیا اومد من خیلی دوستش داشتم جون دلم بود ولی خوب بچه بود شبا تا صبح گریه می کرد و شیر خشک می خورد شوهرم هم وقتی شبا نمی تونست بخوابه شروع می کرد داد و بیداد و کتک زدن منو دختر نوزادم 

وقتی فهمید چقدر رو دخترم حساسم وقت از دستم عصبی می شود پا می شد اونو اذیت کردن مادرم خیلی دخترمو دوست داشت ولی شوهرم  بهش اجازه نمی داد بچمو بغل کنه می گفت بچه بغلی می شه دیگه مادرش مجبوره مدام بغلش کنه نمی تونه با من کار کنه 

مامانم یه روز با گریه گفت از خوشی این که نوه دار شدم مردم ولی حتی نمی تونم بغلش کنم

یه روز به مامانم گفتم مامان فلانی وقتی با من دعواش بشه بچه مو می خواد بزنه مامانم گفت نه نمی زنه اونو تورو می ترسونه ول کن بگو هر کاری می کنی بکن 

منم به حرف مامانم گوش کردم یه روز که دعوا کردیم از لنگ دختر نه ماهم گرفت می خواست از پنجره پرت کنه تو حیاط که به زور از زیر دستش گشیدم بیرون بچمو 

دیگه حتی به زحمت کار می کرد شوهرم خیاطه تمام کارش رو گردن من بود بچه داری خانه داری کارای خیاطی همیشه هم خونه پر از مهموناش بود با مردم خیلی خون گرمه و فامیل دوسته خیلی اذیتم می کرد تا اینکه دخرم چهار ساله شد بازم باردار شدم 

کسی می خونه یا واسه خودم نوشتم

تو این مدت یه سره دخترمو کتک می زد و اذیت می کرد و می گفت تو بلد نیستی دختر تربیت کنی 

دخترم فوقالعاده خوشگل و مودب و ساکت بود خدا نکنه یه کار اشتباه می کرد پدرش در می اورد 

دختر دمم که باردار شدم اخلاقش بهتر شد ادم تر شد منم بهش گفت دیگه تو خونه کار نکن من دیگه نمی تونم کمکت کنم فوقش یه سری کارای ساده رو بیار خونه برات انجام می دم 

دختر دوممو واقعا دوست داشت و دختر اولمو اذیت می کرد می گفت از اولشم دوسش نداشتم تحقیرش می کرد و باعث حسادتش می شد 

دختر دومم الان یه سه سالشه اوضاع مالیون بهم ریخت دوباره ازش خواستم بیاد خونه این جوری دو برابر سابق درآمد داریم ولی دخترم اول داره اذیت می شه 

شوهرم بدخلق و عصبیه و به شدت به من متکیه از نظر مالی اگه خونه کار نکنه هشتمون گرو نه اگه بکنه روح روانمون بهم می ریزه 

نمی دونم چیکار کنم 

بیرونش کنم با بدبختی زندگی کنم یا این شار روحی و روانی رو تحمل کنم

بزرگه از نظر قیافه مثل مثل خودشه همون جور خوشگل ولی دوم مثل منه معمولیه