آدم وقتی به آخر خط میرسه باید چیکار کنه وقتی تحمل وصبرش تموم میشه چطور میشه به فردا امید داشت در حالیکه امروز فردای دیروز
چطوری میشه آدم یه همدم خوب داشته باشه یکی که تو همه شرایط تنهات نذاره
خستگی روحی وجسمی رو چطوری برطرفش کنیم
وقتی که خدا حتی به چشمهای گریونت هم محل نمیذاره چطور میشه از ته دل شاکرش باشیم تا کفرنعمت نکنیم
آیا کسی هست به داد دل شکستمون برسه وآدمو درک کنه نه ترک
پیش هیچکس درددل نکن
مخصوصا تو این سایت
توکل کن
ن هیچکس نیست
صبر
انتهای اون خط ی خط دیگه بکشه ودوباره ادامه بده،همه چیز میگذره وفانیه،صبور باش،تنهاخودتی ک میتونی برای خودت خوب باشی همه اینا ک گفتیو خودت برای خودت باش ن نیاز ب فرددیگه ای داشته باشی ،سخته ولی شدنیه
من اخر خطم با خدا حرف میزنم دعا میخونم و روانپزشک هم میرم کاری نمیشه کرد هیچ کاری
بیخیال بابا انگار خدا بعضیامونو افریده تا تنها بشینیم واسه غم هامون غصه بخوریم ...
دنیا کلا اینجوریه
