گاه باید تنها بشوی ...همیشه بارانی نیست...خانه روشنی نیست ...گاه تو میمانی و رگه های روی دیوار غارت.... خط مژگان یار را حتی ترک دیوار به رخت میکشد ...
میدانی از تنهایی گریزی نیست ما تنها به دنیا می آییم و تنها میمیریم روزی فاصله ما با دنیای بیرون میشود یه لحدو مشتی خاک حتی عزیز ترین های زندگیت تنهایت میگذارند ..گاهی تنها شو در تنهایی زار بزن دررغم نبودن ها غوطه ور شو همان چن ساعت بار غم سبک کن ... با شعرا خلوت کن حافظ بخوان حافظ میداند تنهایی چیست مولوی بهتر .....
چند اندر میان غوغایی
خوی کن پاره پاره تنهایی
(مولوی )
دنیایت را ازین سایت بزرگتر کن غوغا پربادید شدن است ؟؟؟چه میدهند سکه ی شاهی ....تنهایی ات را حرام دنیای مجازی نکن..... نمیدانم شاید ازین حرام کردن لذت میبری ...تنهایی گس است مزه انار نارس میدهد دوس داری دورش بیندازی اما نمیشود شاید چند روزی نی نی سایت بشود دنیایت ولی تا ابد ن....تنهاییت را زندگی کن ..تنهایی چیز خوبیست گس است اما لازم است تا قدر آدم ها را بدانی ...تا گاهی بی جا ملامتشان نکنی
قدر ساعات بدان روزی باز
حسرتی تلخ ،دقایق بشود
