غم سنگین سِمجی تمام ذهنم و حتی حس میکنم خون و استخوانم را اشغال کرده است . و عمیقا نمیدانم چه غمی . اما حس میکنم ؛ غم جُدایی . نه جدایی من از یک خاک معلوم . نه جدایی من از تو . و نه جدایی تَن از تن . جدایی انسان از انسان . دوری انسان از خودش ،دوری دو انسان که در پشتِ میز کافهای نشستهاند🤍🖇
موهای من لخت و بلونده تا وسط کمر...ولی عکس بلد نیستم بزارم...موهای دخترم فرفریه رو پروفایل مه خیلی نازه
این جهان به شدت عادلانه است هر انسان سهم خوشی و رنج خود را برابر دریافت خواهد کرد، هر کدام از این دو فزونی یافت از جانب پروردگار نیست؛ بلکه توسط انسان هایی احاطه شده اید که آن را مضاعف میکنند.