من هم مادرم...

مادر فقط آن زنی نیست که هر صبح با صدای دردانه اش بیدار میشود…من هم مادرم…منی که وقتی شب در خواب تو را میبینم دلم نمیخواهد هرگز صبح شود…وقتی در خواب تورا در آغوشم میبینم دلم میلرزد…حتی در خواب هم میدانم که ندارمت…ولی دلم برایت میلرزد…صبح که بیدار میشوم لبخند به لب دارم…چون روی ماه تو را دیده ام…چون تو در اغوشم بودی…چون بوی تنت رابه ریه هایم کشیده ام…حتی در خواب و برای یک لحظه…آری من هم مادرم… مادر فرزند ندیده و نیامده ام… مادرِ تویی که برای داشتنت روزهای قشنگ جوانیم را در مطب دکتر ها و بیمارستانها گذرانده ام…مادرِتویی که برای داشتنت مشت مشت قرص میخورم وصدها امپول میزنم…منی که تمام تنم ازمرحمت امپولهای گران قیمتم کبود است… من و امثال من مادر تر از هر مادری هستیم…مادرانی زجرکشیده…مادرانی که ثانیه به ثانیه روزهایمان را با حسرت داشتن دلبندمان میگذرانیم… که با دیدن یک کفش نوزادی پشت ویترین مغازه ها دلمان میلرزد و پر میشود از غصه…پر میشود از حسرت دیدن تو با اینکفشها و تاتی کردنت… آری من هم مادرم…فقط تو را ندارم عزیزکم…فقط در رویاهایم برایت مادرانگی میکنم..