خدا در میزند
یک شب که مادرم برای تعریف کردن قصه ی شب به اتاق آمده بود از سر کنجکاوی از او پرسیدم که خدا مهربان تر است یا مادرم؟
درست یادم است مادرم با قهقهه هایی پس از لبخند گفت تو چه فکر میکنی؟من هم با قیافه ای حق به جانب گفتم خب معلوم است! شما...گفت چطور؟گفتم خب شما برایم قصه میگویید...غذاهای خوشمزه درست میکنید...برایم از آن کلوچه هایی که دوست دارم میپزید...اما خدا؟؟؟!!! او که به من تنقلات نمیدهد...مادرم کمی فکر کرد و گفت خب خدا چیزهای بهتری دارد که من ندارم او آن چیزها را به بچه هایی که دوستشان دارد هدیه میدهد... با برقی که در چشمانم بود گفتم چگونه؟؟؟ مادرم گفت کافیست که دعا کنی...گفتم یعنی فردا؟ گفت نه همین الان...البته اگر بخواهی...گفتم مگر خدا الان بیدار است؟او که اینجا نیست که بشنود ...مادرم گفت معلوم است دخترم خدا همیشه بیدار است...او همین اطراف است گفتم من که دعا کردن بلد نیستم مادرم گفت کافیست که هرچه را که از خدا میخواهی روی کاغذ بنویسی به شرطی که من نبینم...من هم با دست خط کودکانه ای نوشتم سلام خدا مادرم میگوید تو از او مهربانتری مهربان تر از مادرم من یک اروسک میخواهم نامه که تمام شد مادرم چشم هایش را بست و آن را تا زد و گفت که آن را در صندوق پستی که روی در نصب شده می اندازد او گفت وقتی که همه حتي مادرم خوابند خداي مهربانتر به سراغ نامه هاي بچه ها مي ايد و هدیه هاي ان ها را پشت در میگذارد بدون هیچ دلهره ای و چقد ساده باورم شد من خوابیدم و مادرم در را بست صبح که بیدار شدم مادرم با عروسک زیبای پارچه ای و رنگارنگ به اتاقم امد چشمان عروسک همچون دو دکمه ی سیاه به من خیره شده بودند و کوک هایی از نخ صورتی و پنبه پر شده بود...باورم نمیشد پس مادرم راست میگفت خدا مهربانتر بود بعدها وقتی دختری دوازده ساله شدم فهمیدم مادرم تمام شب را بیدار مانده که ان عروسک پارچه ایه زیبا را برای من بدوزد و ان نامه هنوزم هست با این تفاوت که اروسک خط خورده و عروسک شده است بعدها فهمیدم مادرم با تمام وجود معنای توکل است بعدها فهمیدم خدا همیشه بیدار است بعدها فهمیدم...راستی در میزنند نکند خدا پشت در است؟
