شوهر دهن لق

من،کلا آدم توداری ام. فاصله مو باهمه حتی شوهرم حفظ میکنم. خیلی وارد جزییات مسائل نمیشم.چیزی ام بپرسه، بصورت کلی جواب میدم و رد میشم. جلو چشمش کارامو انجام نمیدم. خصوصا کاری اگه مهم باشه یا تماس مهمی که نمیخام بدونه و دیگران بدونن. گاهی یه تصمیمی میگیرم برای انجام یه کاری، باهاش مشورت میکنم،بعد می بینم کار انجام نشدمو، بقیه خبر دارن. الان دیگه تا وارد کاری نشدم و شروع نکردم، بهش نمیگم. یا حتی پایان کارو بهش اعلام میکنم.

اگه پس اندازی داشته باشم میگم ندارم. چون انقد پولای یامفت به فامیلاش داد و خوردن و پس ندادن . ممکنه بهم بگن کارت اشتباهه،زندگی مشترکه و همه چی مشترک. من یه جمله میگم،هر کی شریک خودشو بهتر میشناسه و بهتر میدونه کدوم رفتار یا برخورد تو زندگیش جواب میده و همه ظرفیتشون مث هم نیست که روش زندگی ها هم یه جور باشه.پس هر کی صلاح کار خودشو و زندگیشو بهتر میدونه.