تو دانشگاه انگار من دشمن همه هستم نمی دونم هیچ کدوم منو دوست دارن همه از متنفرن نمی دونم اصلا
از طرفی هم از شهر خودمون مهاجرت کردیم به یه شهر دیگه و بهترین دوست مدرسمو که خیلی خیلی همو دوست داشتیم از هم جدا کرد البته هنوز مجازی ارتباط داریم ولی حضوری قطع شده
به نظرتون باید چی کار کنم از زندگیم خسته شدم خیلی سخته برام...
من دورم پره
اما با هیچکدوم صمیمی نیستم
خیلیم راضیم از این وضعیت
درونگرا هستی؟
جز بدی و دورویی چیزی از دوست ندیدم الان که دوستی ندارم خیلی راحتم
کدوم شهری
چرا فکر میکنی دشمن هستن
شاید فکر میکنن خودت رو میگیری من خودم چهرم اینجوریه فکر میکنن مغرورم ولی دوستام میگن وقتی باهات آشنا شدیم تصورات مون تغییر کرد
شایدم هر حرفی رو ب زبون میاری حرفایی میزنی که نباید
خودت فکر میکنم دلیلش رو بهتر بدونی
